Opcje wyszukiwania (Strona 44 z 363)

Nie lubię, kiedy mi się nie chce zrobić czegoś, co muszę zrobić.

Nie wiem, ale brzmi trochę strasznie. A to, co pisała Kasia, też mnie lekko przeraża. Miałam kłopoty po kanałowym, gdy dentystka przebiła się narzędziem i przepchała materiał poza kanał. Wyciekało mi to spod dziąsła, potem zrobiła się na dziąśle rana. A teraz, po kilku latach, okazało się, że właśnie tam zanika kość.

Ech, znam to dobrze. Bardzo dobrze

Podobno to zaburzenie, które z wiekiem się tylko zaostrza i osoby na nie cierpiące zwyczajnie nie mają świadomości, że robią coś nie tak. No i reagują oporem, gdy ktoś usiłuje pozbawić ich tych wszystkich zbędnych przedmiotów. Przydałaby się psychoterapia.

Może w przypadku Twojej mamy to nie to, ale coś... lżejszego, na przykład próbuje sobie rekompensować jakiś brak tym kupowaniem. Może to nawet jakiś nieuświadomiony brak, więc nie próbuje zaspokoić tej potrzeby emocjonalnej inaczej, czyli w taki sposób, który okazałby się skuteczny i dał jej to, czego naprawdę potrzebuje. Kupowanie to chyba taki szybki, doraźny sposób, który w sumie przynosi więcej szkód niż pożytku.

To jak już wszystkie jesteśmy prawie psychopatkami, strach wchodzić na forum

To prawda! Jak ktoś potrafi śmiać się z siebie, to utrzymuje zdrowy dystans, robi się też odporniejszy na ludzkie przytyki, nie spina się tak w sytuacjach, w których coś mu nie wychodzi. To bardzo pomaga podnieść samoocenę.

W tej chwili żadne sankcje go nie przestraszą, a nawet gdyby zatrzymał tę machinę, byłby sądzony za zbrodnie, więc właściwie to nie ma odwrotu od tego, co robi. Musiałoby się zbuntować wojsko. Musiałby go chyba zdradzić ktoś z bliskich współpracowników. To by go mogło powstrzymać tylko. Póki żyje, nie cofnie się z własnej woli.

A takim płynem Lugola można sobie zniszczyć tarczycę i mieć do końca życia problemy.

O nowoczesnych elektrowniach jądrowych, takich jak ta w Zaporożu, specjaliści wypowiadają się uspokajająco. Reaktory mają takie zabezpieczenia, że są jak bunkry i zwykła rakieta, taka jak ta, która tam uderzyła, nawet gdyby trafiła, nie zniszczyłaby reaktora. Twierdzą, że trzeba dużo większych i celowych starań, żeby taki reaktor uszkodzić.

> x-cut napisał/a:

> Trzeba ograniczyć siedzenie przed komputerem, tylko jak to zrobić?

Otóż to. Sama mam z tym problem, bo pracuję przed komputerem, w weekendy mam szkołę, również przed komputerem, bo w szkolnej pracowni pracujemy na programach do księgowania, a do tego w domu też komputer, bo gram na kompie, filmy oglądam
Staram się unikać patrzenia w smartfon, zresztą od jakiegoś czasu wszystko co jest w smartfonie, stało się dla mnie za małe i coraz bardziej męczące wzrok.
Problem zaczął się, odkąd w pracy muszę siedzieć przed monitorem, który jest jakiś dziwny i od razu męczy oczy. Do tej pory przez żaden monitor nie odczuwałam skutków długiego wpatrywania się w ekran. Coś z nim jest nie tak.

> jola456 napisał/a:

> Oby pandemia już odpuściła, to będą siły żeby znieść inne problemy...

Jak się tak rozglądam, to widzę, że większość ludzi zachowuje się tak, jakby od dawna już jej nie było.

Absurdalnie, to prawda, ale w większości przypadków jest nieszkodliwe. Sama mam i mam kolegę, który ma, ale w stopniu... umiarkowanym. Kiedy byłam w podstawówce, miałam objawy bardzo nasilone, ale to jest nic w porównaniu z tym, co widziałam u sąsiadki mojej koleżanki. Ta pani nie potrafiła dotknąć klamki inaczej, niż przez papier. Około 40% dzieciaków z nerwica natręctw ma z nią problem również w dorosłym życiu. U mnie to się jakoś wyciszyło.

Sami sobie również by zaszkodzili, gdyby coś odwalili w elektrowni.

Mi poranne wstawanie również służy, tyle że ja muszę wstawać o 5:00
Czuję ogromną różnicę w porównaniu z czasem, gdy pracowałam na drugie zmiany i spałam do późna, bo późno się kładłam.