Od czasów Hipokratesa seler był stosowany jako środek uspokajający. Polecano go panom jako afrodyzjak. U Rzymian wizerunek naci selera występował na bitych monetach wymiennie z wawrzynem. W Ameryce prawie każda gwiazda filmowa zaczyna dzień od soku z selera naciowego. Dziś wiemy bowiem, że dieta selerowa oczyszcza organizm z toksyn pobudza przemianę materii, usuwając jednocześnie szkodliwe produkty uboczne tego procesu. Seler wzmaga produkcję żółci, ale jednocześnie zapobiega jej zastojowi w woreczku. Ułatwia trawienie i likwiduje nawet zaparcia wynikające ze złych przyzwyczajeń żywieniowych. Dieta bogata w seler zalecana jest także osobom cierpiącym na nadciśnienie tętnicze. Seler odtruwa organizm, pomaga trawić tłuszcze, działa moczopędnie, polepszając pracę nerek i serca oraz koi stargane stresem nerwy. Amerykanie i Japończycy, którzy mają wręcz obsesję na punkcie żywienia i leczenia selerem, doszukali się w nim aż  86 cennych składników. Dzięki przeciwutleniaczom, czyli witaminom C i E, chroni skórę i cały organizm przed wolnymi rodnikami, a tym samym przed nowotworami. Zawiera też witaminy z grupy B, łącznie z kwasem foliowym i witaminą PP. Bulwa i jasne liście mają niewiele beta-karotenu, ale już ciemnozielone łodygi naciowej odmiany znakomicie uzupełnią w naszym organizmie jego niedobory. Swą sławę zawdzięcza on też pierwiastkom mineralnym, których skład ułatwia organizmowi ich przyswajanie. Seler ma najwięcej fosforu wśród warzyw korzeniowych, dużo wapnia, potasu i cynku, a także nieco magnezu i żelaza. Seler wzmaga produkcję żółci, ale jednocześnie zapobiega jej zastojowi w woreczku (co jest przyczyną powstawania kamieni). Ułatwia trawienie i likwiduje nawet zaparcia wynikające ze złych przyzwyczajeń żywieniowych.

Wszystkie zalety selera sprawdzają się w dietach odchudzających. Współczesne odmiany pochodzą od dzikiego selera naciowego, cenionego jako roślina lecznicza przez starożytnych mieszkańców basenu Morza Śródziemnego. Seler naciowy to najmłodsza odmiana tego warzywa, wyhodowana w Utah w USA w ubiegłym wieku. Kruche łodygi o orzeźwiającym smaku są pozbawione łykowatych włókien. Świetnie nadają się do jedzenia na surowo – nie tracą cennych witamin. W 10 dag bulwy jest zaledwie 7 kcal, a w naci jeszcze mniej, 4-5 kcal. Najpopularniejsze są dwie odmiany selera naciowego: Pascal  – ciężki, ciemnozielony, czasem o żyłkowatej fakturze i zielonych liściach oraz Złocisty z jaśniejszymi łodygami i żółtawymi liśćmi. W obu odmianach łodygi powinny być jędrne, nieuszkodzone i dające się łatwo łamać. Miękka nać świadczy o tym, że termin spożycia minął. Bardziej odporne są selery korzeniowe, które na potrzeby kuchni wyhodowano prawdopodobnie we Włoszech dopiero w XVII wieku. Miąższ zdrowego selera jest jędrny, bez pustych przestrzeni i rdzawych plam. W przetwórstwie najchętniej wykorzystuje się odmiany: Odrzański, Globus i Makar. Na surówki najlepiej nadaje się odmiana Gol.

Dieta selerowa trwa tydzień i polega na tym, że jeden z posiłków w ciągu dnia stanowi potrawa z selera. Taką dietę można powtarzać raz na 2 miesiące.

1) Sałatka Waldorf
2) Surówka z selera (tradycyjna)
3) Selery panierowane w bułce tartej.
4) Sałatka z selera marynowanego seler marynowany, kukurydza, szynka konserwowa, kapusta pekińska, majonez, sól
5) Zupa krem z selera z pomidorem.
6) Surówka z selera i ogórków kiszonych.
7) Selery duszone na białym winie.

Składniki: 3 czerwone jabłka, seler korzeniowy – średniej wielkości, 10 wyłuskanych orzechów włoskich, 2 łyżeczki soku z cytryny, 2 łyżki rodzynek, 50 ml majonezu, 50 ml jogurtu naturalnego, cukier, pieprz, sól, listki sałaty.

Przygotowanie: Po obraniu i wypestkowaniu jabłka pokroić w sporą kostkę i polać jedną łyżką soku z cytryny. Selera obrać, można zblanszować, następnie ostudzić i pokroić w zapałki. Jego także skropić sokiem z cytryny. Orzechy posiekać. Wszystkie wymienione składniki wymieszać razem dodając jednocześnie rodzynki. W małej miseczce wymieszać jogurt z majonezem i doprawić do smaku. Przygotowany sos dodać do pozostałych składników i wymieszać. Sałatkę można podać na liściu sałaty.

Składniki: dorodny seler, 2 jajka, bułka tarta, mąka, kostka warzywna, pieprz, sól, oliwa z oliwek.
Przygotowanie: Seler obrać i pokroić w plastry i pociąć w półksiężyce, obgotować w wodzie z dodatkiem kostki warzywnej (około 5-8 min.). Wyjąć łyżką cedzakową na talerz i ostudzić. Pozostały wywar można zużyć na zupę. Ubić jajka z dodatkiem soli i pieprzu. Schłodzone półksiężyce z selera obtaczać w mące, jajku i bułce (panierować). Na teflonową patelnię wlać oliwę, rozgrzać i układać na niej panierowane selery. Obsmażyć z dwóch stron, podawać gorące.

Składniki: 250 g selera naciowego, 100 ml (pół szklanki) bulionu warzywnego, 1/4 małego pomidora, 50 ml jogurtu naturalnego bez cukru, 1 łyżeczka mąki ziemniaczanej, sól, pieprz.
Przygotowanie: Seler i pomidor umyć. Seler drobno posiekać, wrzucić do gotującego się bulionu i gotować ok. 15 min. Z ugotowanego selera odłożyć 1 łyżkę, resztę zmiksować. Dodać jogurt i zagotować, zagęścić mąką ziemniaczaną i zagotować jeszcze raz. Następnie dodać sól i pieprz i odłożoną łyżkę selera. Zupę podać z ćwiartką pomidora.

Składniki: 1 słoik selera marynowanego, puszka groszku, puszka kukurydzy, jabłko, 2 jajka ugotowane na twardo, czerwona cebula, 20 dag sera żółtego, 3 łyżki majonezu, 3 łyżki śmietany, sól, pieprz.
Przygotowanie: Seler, groszek i kukurydzę wyłożyć na sito i zostawić aż odcieknie. Jajka i jabłko pokroić w kostkę, natomiast ser w słupki długości mniej więcej 2 cm. Cebulę posiekać drobno. Wszystko razem wymieszać, przyprawić solą i pieprzem i zostawić na 15 min. Śmietanę wymieszać z majonezem i dodać do sałatki.

Pomidory nigdy się nie nudzą. Można jeść je na surowo, duszone, smażone, zapiekane. W zupach i sosach. Pić, nadziewać, grillować. Dieta pomidorowa pomaga w odchudzaniu. Powinna trwać 10 dni. Dzięki niej można schudnąć do 2 kg. Można ją stosować raz w miesiącu. Polecana jest osobom z nadwagą, osobom odchudzającym się ze skłonnością do nadciśnienia. Nie powinny jej stosować kobiety ciężarne i karmiące oraz osoby z chorobami nerek. Dzienna dawka to 1000 kcal. Pomidor w 100 g ma tylko 15 kcal, w 93% składa się z wody. Pomidory charakteryzują się wysoką zawartością potasu, witaminy C (ok. 23 mg w 100 g) i likopenu, który odpowiada za walczenie z nadmiernymi wodnymi rodnikami w organizmie. Owoce pomidora zawierają też m.in.: sód, magnez, wapń, mangan, żelazo, kobalt, miedź, cynk, fosfor, fluor, chlor, jod, karoten, witaminy: K, B1, B2, B6, C, PP, kwasy: pantotenowy, foliowy, szczawiowy i biotynę. Pomidory wypełniają przewód pokarmowy dzięki czemu dają natychmiastowe uczucie sytości, działają regulująco na układ trawienny (układ pokarmowy trawi dłużej i dokładniej), likwidują niedobory potasu w organizmie, rozkładają bakterie jelitowe. Błonnik zawarty w pomidorach sprawia, że szybciej zostaje usuwany tłuszcz z organizmu, ponadto działa regulująco na jelita, posiada właściwości adsorpcyjne (łatwo wiąże wodę), przez co zwiększa masę kałową i przyspiesza pasaż resztek pokarmowych przez jelita, ponadto wykazuje działanie profilaktyczne (rak jelita grubego – okrężnicy). Kwas foliowy dodaje energii, poprawia samopoczucie, uodpornia na stres. Likopen wyłapuje wolne rodniki (wykazuje silne działanie antynowotworowe) i nawilża skórę. Jest on zdecydowanie łatwiej przyswajany przez nasz organizm w postaci lekko przetworzonej, przez co sok pomidorowy okazuje się być bardziej wartościowy niż same owoce. Spożywanie regularnie pomidorów obniża stężenie cholesterolu, dzięki czemu zmniejsza się ryzyko chorób układu krążenia. W czasie stosowania diety pomidorowej w ciągu dnia należy wypijać przynajmniej dwa litry płynów (woda mineralna, soki z warzyw i owoców, herbaty zielone i owocowe).

I śniadanie:
1) jajecznica z 2 białek oraz żółtka z pomidorami, 2 kromki chrupkiego pieczywa z masłem jogurtowym, maślanka.
2) twarożek ze szczypiorem, 2 ruloniki chudej szynki z sałatką jajeczno-pomidorową.
3) 2 łyżki muesli, szklanka mleka 2 proc., 2 grzanki z pełnoziarnistego pieczywa zapieczone z plastrami pomidora i mozzarellą.
4) 3 kromki chrupkiego pieczywa, serek wiejski 150 g, duży pomidor.
5) mała grahamka, czerwona pasta jajeczna z bazylią, kawa zbożowa.
6) kromka pumpernikla, twarożek pomidorowy, herbata bez cukru.
7) 3 kromki chrupkiego pieczywa, opakowanie serka wiejskiego light (150 g), pomidor, pół papryki, zioła świeże lub suszone, herbata bez cukru.

II śniadanie:
1) budyń cytrynowy, gruszka.
2) sałatka owocowa, jogurt.
3) krem z ryżu i brzoskwiń.
4) szklanka kefiru, kiwi.
5) jogurt owocowy z ziarnami zbóż (150 g).

Obiad:
1) stek w pomidorach (330 kcal) z 2 łyżkami ryżu na sypko, zieloną sałatą, oliwkami i sosem winegret.
2) czerwony tuńczyk (285 kcal) z ziemniakiem w mundurku, sosem i surówką z kapusty pekińskiej i jabłka.
3) kurczak po włosku (340 kcal) z bazylią, kuskusem i sałatką ze szpinaku.
4) makaron bolognese (269 kcal).
5) 1/3 opakowania ryżu brązowego, ryba w sosie pomidorowym, surówka z kiszonej kapusty.
6) Łosoś pomidorami i sałatą, herbata zielona (370 kcal).
7) 1/3 torebki kaszy gryczanej (30 g) kurczak duszony w pomidorach, sałata z jogurtem i szczypiorkiem, pół szklanki soku jabłkowego (400 kcal).

Podwieczorek:
1) 2 kromki chrupkiego pieczywa z pastą z tuńczyka i natką, napój pomidorowo-maślankowy.
2) budyń z warzyw, napój pomidorowo-pomarańczowy.
3) sałatka z pomidora, mozzarelli i kaparów z winegretem, wyciśnięty sok z pomarańczy (pół na pół z wodą).
4) kiwi, pół banana, woda mineralna.
5) 2 szklanki soku pomidorowego.

Kolacja:
1) omlet po grecku (175 kcal)
2) zapiekanka (330 kcal)
3) pomidory z farszem (249 kcal)
4) danie prowansalskie (209 kcal)
5) sałatka pomidorowa tradycyjna, woda mineralna (100 kcal).
6) zupa krem z pomidora i papryki (220 kcal).

Składniki: 2 duże pomidory, 150 g polędwicy wieprzowej, po łyżce oleju rzepakowego, posiekanej bazylii, masła orzechowego i octu balsamicznego, sól, pieprz.
Przygotowanie: Pomidory obrać ze skórki, pokroić, smażyć 5 min. na maśle orzechowym. Polędwicę posolić, popieprzyć, usmażyć z obu stron na oleju. Dodać pomidory, chwilę dusić razem. Podawać z 2 łyżkami ryżu na sypko, zieloną sałatą, oliwkami i sosem winegret.

Składniki: dzwonko tuńczyka (ok. 250 g), 2 pomidory, 1/2 czerwonej papryki szklanka wywaru z jarzyn, 1/2 pęczka oregano, sok z cytryny, 2 łyżki oliwy, sól, pieprz, szczypta chilli.
Przygotowanie: Rybę skropić sokiem z cytryny, odstawić na 15 min. Na łyżce oliwy usmażyć pokrojoną paprykę. Dodać pokrojone pomidory bez skóry i wywar warzywny. Dusić, aż sos stanie się gęsty. Przyprawić solą, pieprzem, chilli i sokiem z cytryny. Rybę posolić, i popieprzyć, usmażyć z obu stron na reszcie oliwy. Podawać z ziemniakiem w mundurku, sosem i surówką z kapusty pekińskiej i jabłka.

Składniki: pierś kurczaka (150 g), 5 dag mozzarelli, cebula, 2 pomidory, 2 łyżki oliwy z oliwek, łyżka octu balsamicznego, 1/2 puszki białej fasoli, 4 listki świeżej szałwii, łyżka siekanej bazylii, sól, pieprz.
Przygotowanie: Pierś naciąć głęboko, włożyć plastry mozzarelli i listki szałwii, posolić, popieprzyć, spiąć wykałaczką. Obsmażyć ze wszystkich stron na łyżce oliwy. Cebulę posiekać, zeszklić na pozostałej oliwie, dodać pokrojone, obrane ze skóry pomidory, fasolę, ocet balsamiczny. Dusić 5 min., przyprawić solą i pieprzem. Do żaroodpornego naczynia włożyć filety z kurczaka, polać sosem, zapiekać około 15 min. Podawać posypany bazylią, z kuskusem i sałatką ze szpinaku.

Składniki: 10 dag mięsa mielonego z drobiu, ząbek czosnku, 2 pomidory, po łyżce tymianku, bazylii i startego parmezanu oraz kaparów i oliwy.
Przygotowanie: Posiekany ząbek czosnku zeszklić na oliwie, dodać mięso, smażyć 5 min. Dodać pokrojone, obrane ze skórki pomidory, dusić około 10 min. Makaron (5 dag suchego) ugotować al dente, polać sosem, posypać kaparami, parmezanem i ziołami.

Składniki: 2 świeże pomidory, 3 kawałki suszonych, 2 dag fety, jajko, mała cebula, sól, pieprz, łyżka wody mineralnej, łyżka oleju rzepakowego.
Przygotowanie: Roztrzepać jajko z wodą mineralną. Fetę pokruszyć, pomidory obrać ze skórki i pokroić w drobną kostkę, suszone – na cienkie paseczki. Na oleju zeszklić posiekaną cebulkę, wylać jajko. Całość posypać fetą, dodać pomidory, sól oraz pieprz. Smażyć na małym ogniu, aż do chwili, gdy jajka się zetną.

Składniki: średni bakłażan, duży pomidor, ząbek czosnku, kilka listków bazylii, 5 dag mozzarelli.
Przygotowanie: Bakłażana przekroić wzdłuż na pół, usunąć trochę miąższu, posolić. Po 5 min. wytrzeć bakłażana papierowym ręcznikiem i posmarować oliwą. Posiekać drobno czosnek. Pomidora obierać ze skórki, pokroić w kostkę. Na każdą połówkę bakłażana położyć trochę czosnku, cząstki pomidora, listki bazylii i kawałki mozzarelli. Piec na grillu (aż ser się rozpuści).

Składniki: 2 duże pomidory, 1/2 pęczka włoszczyzny, jajo na twardo, łyżka majonezu light, sól, pieprz, natka.
Przygotowanie: Warzywa obrać, pokroić w kostkę, ugotować na półtwardo. Przyprawić majonezem, solą i pieprzem. Z pomidorów odciąć „czapeczkę”, łyżką wyjąć miąższ, pokroić go i dodać do warzyw. Wypełnić farszem pomidory. Udekorować jajkiem i natką. Inny farsz: wymieszać kawałki awokado i krewetki (z puszki) z łyżką majonezu light, solą i białym pieprzem.

Składniki: papryka (200 g), duży pomidor (200 g), 100 g włoszczyzny, sól, pieprz, 50 g jogurtu naturalnego 1,5%, 2 szklanki bulionu, zioła, 10 g drobnego makaronu domowego.
Przygotowanie: warzywa pokroić na małe kawałki, podsmażyć na oliwie w garnku o grubym dnie. Zalać bulionem i gotować do miękkości. Zmiksować na jednolitą masę i doprawić. Do zmiksowanej zupy dodać jogurt i ugotowany makaron.

Zobacz również:

1. Odchudzająca zupa
2. Najczęstsze pułapki jedzeniowe
3. Czy wiesz ile powinnaś ważyć?
4. Jajka w dietach odchudzających
5. Najgroźniejsze jedzenie świata