Koty – mruczenie, które przetrwało wieki. Historia kotów i ich wpływ na ludzkie zdrowie

Koty towarzyszą ludziom od tysięcy lat i zajmują w ich życiu wyjątkowe miejsce. W Starożytnym Egipcie koty otaczano czcią. Egipska bogini Bastet była boginią domu, miłości, radości, płodności oraz boginią kotów. Przedstawiana jako kobieta z głową kota lub jako kot, chroniła domostwa przed złymi duchami, chorobami, na które mogły zachorować kobiety i dzieci. Według wierzeń Egipcjan, dusze zmarłych mogą reinkarnować się w ciałach kotów i koty są strażnikami życia pozagrobowego.

W mitologii nordyckiej koty symbolizowały niezależność, wolność i pomyślność. Nordycka bogini Freya ukazywana była w wozie ciągniętym przez dwa białe, długowłose koty, co przypisywało tym zwierzętom ich siłę. W kulturze chińskiej koty odbierane były za stworzenia odstraszające negatywne emocje i złe duchy. Obecnie Chińczycy wierzą, że kot przynosi szczęście. W kulturze islamskiej koty także zyskały szczególny status. Mahomet darzył je sympatią i podczas swoich kazań, miał kota na ręku. Według legendy, kot ocalił proroka Mahometa przed jadowitym wężem. Do dziś w kulturze muzułmańskiej kot traktowany jest z szacunkiem. Mumifikacja kotów była powszechną praktyką w Starożytnym Egipcie. Po tym rytuale ofiarowywano koty bogom. Wśród zmumifikowanych kotów najczęściej znajdowano żbika afrykańskiego oraz kota dżunglowego, które były przodkami współczesnych kotów domowych. Kult kotów zaczął zanikać, gdy Egipt stał się rzymską prowincją w 30 wieku przed naszą erą. W czwartym i piątym wieku naszej ery Rzymianie ograniczyli pogańskie praktyki religijne. Z czasem zakazano składania ofiar, a znaczenie kotów zmalało.

Wrogie nastawienie do kotów

Na podstawie badań kocich szkieletów, stwierdza się, że koty dotarły do Europy z Bliskiego Wschodu. Wrogie nastawienie do kotów miało miejsce w średniowieczu. Koty wiązano wówczas z mrokiem, czarami. Jednak średniowieczni chrześcijanie doceniali koty za ich pomoc w walce ze szkodnikami. Marynarze i kupcy zabierali koty na statki, by chroniły zboża przed gryzoniami. Demoniczny odbiór kotów dostrzega się głównie wśród średniowiecznych niższych warstw społecznych. Zwierzęta te widoczne są na obrazach, np. Ostatnia Wieczerza Pietro Lorenziettego ukazuje kota przy ogniu, co świadczy o więzi między ludźmi a nimi. Koty były towarzyszami mieszczan i arystokratów, pojawiały się na dworach królewskich. Epoka oświecenia umocniła pozycje kota nie tylko jako zwierzęcia użytkowego, ale także jako towarzysza człowieka. Mimo zmian w podejściu do kotów, padały one ofiarą przesądów. Trwające od końca XIV wieku do połowy XVIII wieku polowania na czarownice, spowodowały brutalne prześladowania ludzi i ich zwierząt. Wierzono, że czarownice posiadają chowańce- demoniczne istoty, które ukrywają się pod postacią zwierząt, głównie czarnych kotów. Ten negatywny obraz przetrwał w przesądach, takich jak przekonanie, że czarny kot przebiegający drogę, przynosi pecha.

Japoński symbol szczęścia

Jednak w Japonii, czarny kot uważany jest za symbol szczęścia. Mimo okrutnego losu, jaki spotykał koty w niektórych częściach Europy, byli ludzie, wśród nich artyści, którzy darzyli je sympatią. W Wenecji koty objęte były prawną ochroną. Wprowadzono tam kary za krzywdzenie kotów. Weneckie kobiety, zwane „ kocimi matkami” opiekowały się bezdomnymi kotami. Za sprawą królowej Wiktorii koty zaczęły odzyskiwać swą dawną pozycję. Królowa zapragnęła mieć persy. Podanie tej wiadomości do szerszej części społeczeństwa, spowodowało, że coraz więcej ludzi chciało posiadać kota. Pod koniec XIX wieku koty zaczęto traktować jako wiernych przyjaciół ludzi. Nastąpił rozwój hodowli rasowych kotów. Podczas 1 wojny światowej koty walczyły z gryzoniami, ostrzegały przed gazem musztardowym. W czasie 2 wojny światowej koty nadal chroniły zapasy przed gryzoniami. Uważano, że potrafią one wyczuć naloty i eksplozje. W XX wieku koty stały się częstymi towarzyszami ludzi, w tym postaci ze świata sztuki i polityki. Koty posiadali między innymi : Winston Churchill, John F. Kennedy, Theodore Roosevelt. Ogromną miłośniczką kotów była Brigitte Bardot.

W przeciwieństwie do psów, koty nigdy nie zostały w pełni udomowione w sensie uległości, gdyż to one wybrały życie obok człowieka, zachowując przy tym swą niezależność.

Kotom przypisuje się terapeutyczne zdolności. Już samo ich głaskanie jest terapeutyczne, gdyż obniża się poziom hormonu stresu-kortyzolu, a co za tym idzie, spada tętno i ciśnienie krwi, co korzystnie wpływa na serce, zapobiega udarom. Naukowcy twierdzą, że u starszych ludzi, którzy posiadają kota, ryzyko zawału zmniejsza się o 30%. Powszechnie wiadomo, że koty mruczą. Ich mruczenie ma częstotliwość od 25 do 140 herców. Eksperymenty wykazały, że drgania, które wydaje kot mrucząc, wzmacniają tkankę kostną, stawy, ścięgna. Głaskanie kota i słuchanie jego pomrukiwania ma właściwości relaksacyjne, podobne jakie daje medytacja, łagodzi wahania nastrojów, uspakaja, odpręża. Posiadanie kota zmniejsza poczucie samotności, polepsza samopoczucie psychiczne. Obecność kotów przy ludziach jest kojące, ta cicha obecność zastępuje w pewien sposób rozmowę z drugim człowiekiem. Opieka nad kotem może pomóc ludziom zmagającym się z depresją. Opiekując się zwierzęciem, spędzając z nim czas, ludzie deklarują niższy poziom przygnębienia, większe poczucie sensu życia. Głaskanie kota zwiększa wydzielanie endorfin, co pomaga w redukcji stresu. Głaskanie kota wzmaga produkcję serotoniny odpowiedzialnej za dobry nastrój, także oksytocyny. Koty instynktownie potrafią wyczuć, gdy człowiek cierpi. Wtedy kładą się obok, mruczą, a jeśli nie mruczą, to są obok. Właściciele kotów mówią o instynktownym kładzeniu się kotów na bolące części ich ciała, co przynosi ulgę. Niektóre badania podają, że koty mają korzystny wpływ na dzieci z autyzmem i w spektrum autyzmu, regulując ich emocje, wzmacniając poczucie bezpieczeństwa, zwiększając empatię. Obecność kotów może także wzmocnić układ odpornościowy i wykształcić tolerancję na alergeny. Mając obok siebie kota, łatwiej o komfort snu. Mówi się, że kot ściąga na siebie szkodliwie dla człowieka promieniowanie. Kot ma w krwiobiegu minerały : fosfor, sód, magnez, potas, cynk. Kiedy leży na człowieku lub gdziekolwiek w domu, przetwarza energię tego miejsca, ponieważ wyczuwa, że dane miejsce ma zaburzoną lub niedobrą energię.

Kogo ignoruje kot

Kot, w przeciwieństwie do psa, jeśli zostanie uderzony przez osobę, odwróci się od niej. Nie ma sensu próbować robić ładną minę przed kotem, on jeśli nie jest zainteresowany kimś, ignoruje go. Koty ocierają się o ludzi, którzy mają dobry charakter. Aby polubić kota, trzeba być bardziej elastycznym i zrozumieć, że on do nikogo nie należy. Jednak więź między kotem a jego właścicielem jest na tyle silna, że stworzenie to może umrzeć z depresji, gdy właściciel odchodzi. Kot jest intuicyjny, pies bardziej racjonalny.

Opieka nad kotem może dawać poczucie odpowiedzialności, radości i celowości, a więź emocjonalna z nim, poprawia samopoczucie. Posiadanie kota przynosi korzyści zarówno dla zdrowia fizycznego, jak i psychicznego. Koty, choć często postrzegane jako niezależne, posiadają zdolność pozytywnego oddziaływania na ludzką psychikę i zdrowie. Felinoterapia, w której rolę terapeuty odgrywa kot, przynosi pozytywne skutki. Polecana jest osobom z zaburzeniami lękowymi, zmagającym się z przewlekłym stresem i depresją. Ponadto kontakt z kotem wzmacnia układ odpornościowy, a wibracje emitowane podczas mruczenia mają udowodnione działanie relaksujące i mogą wspierać regenerację tkanek. Kontakt z kotem przyczynia się do poprawy jakości życia człowieka.