Bogatotłuszczowa dieta Atkinsa to od lat budzi kontrowersje – tym bardziej, że jej twórca, kardiolog Robert C. Atkins, zmarł, ważąc 117 kg przy wzroście 179 cm. Miliony Europejczyków wypróbówało dietę Atkinsa, twierdzać, iż ich masa ciała w dużym stopniu uległa zmniejszenie. Jednakże biorąc pod uwagę jej negatywny wpływ na zdrowie można powiedzieć, że jej panowanie zostało zakończone, tylko nieliczni, zdesperowani ludzie jeszcze chcą ją stosować.
W diecie tej zakładane są znaczne ograniczenia spożycia węglowodanów, z reguły do maksymalnie 130g na dobę. Produkty spożywcze bogate w węglowodany (głównie pieczywo, makarony, ziemniaki, inne produkty zbożowe) zastępowane są produktami bogatymi w tłuszcz lub białko (m.in. mięso, ryby, jaja, sery). Dieta niskowęglowodanowa zaleca też spożywanie warzyw i owoców z niską zawartością węglowodanów (np. sałaty, brokuły, ogórki, szpinak, maliny, orzechy). I chociaż wydaje się to być nieprawdopodobne, osoby stosujące dietę Atkinsa chudną.
Od lat trwa dyskusja o skuteczności diety Atkinsa. Niedawno specjaliści z Physicians Committee for Responsible Medicine, stwierdzili, że diety z przewagą tłuszczów (jak Atkinsa) wprowadza stosujące ją osoby w stan zwany ketozą – spotykany również w ciężkich chorobach. Przypomina to uboczne efekty leczenia raka chemioterapią – zmęczenie, wymioty i utratę apetytu. To właśnie utrata apetytu pozwala schudnąć, ponieważ osoba na diecie ubogiej w węglowodany je mniej. Oprócz tego z wielu najnowszych prac naukowców i dietetyków wynika, że dieta wysokotłuszczowa zwiększa ryzyko miażdżycy, zawału serca, raka jelita grubego i niewydolności nerek. . Ponadto wysoka zawartość białka obciąża w większym stopniu nerki, które usuwają z organizmu niepotrzebne metabolity białek. Jest to dieta nieprawidłowo zbilansowana. Wykluczenie produktów wysoko węglowodanowych, takich jak produkty zbożowe, owoce i warzywa oznacza narażenie na wystąpienie niedoboru witamin i składników mineralnych obecnych w produktach roślinnych, niskiego spożycia błonnika oraz składników antyoksydacyjnych, w tym flawonoidów i karotenoidów.
