Sezon na szparagi trwa tylko dwa miesiące. Nie przegap go i oddaj się rozkoszom jedzenia. Warzywa te, uznane za wytworne przysmaki, w sezonie są niewiele droższe od innych. Są pożywne i lekkostrawne. Szparag lekarski – jest jedynym jadalnym przedstawicielem rodzaju szparag (Asparagus) i jako roślina uprawna rozpowszechniony został na całym świecie, z największym obecnie ośrodkiem produkcji w Chinach.

Szparagi opisywane są jako jedne z najsmaczniejszych warzyw. Charakteryzują się delikatnym smakiem i komponują się z potrawami mięsnymi, rybami, drobiem oraz z innymi warzywami. Znana jest także zupa szparagowa. Walory smakowe, lekkostrawność, duża zawartość witamin (C, kwas foliowy), soli mineralnych (cynk, wapń), przeciwutleniaczy (rutyna, glutation) i błonnika oraz niska wartość energetyczna (100 g świeżych szparagów dostarcza zaledwie 17 kalorii) sprawiają, że szparagi są zalecane w zdrowej diecie^. Spożywane młode pędy określane są w ofercie handlowej mianem „wypustek”. Prażone nasiona stanowią surogat kawy.

W ofercie handlowej obecne są białe i zielone wypustki, które mimo różnic są pędami tego samego gatunku. Różna barwa wypustek wynika z różnego sposobu uprawy – zielone wypustki wyrastają nad powierzchnię gruntu, a białe rosną przysypane ziemią.

Przed przyrządzeniem bielone pędy szparagów znajdujące się w ofercie handlowej wymagają obrania (skrobaczką lub nożem usuwa się skórkę od góry do dołu). Wypustki zielone nie wymagają obierania. Trzeba  odciąć lub odłamać stwardniałą nasadę pędu. Szparagi gotuje się ok. 10-15 minut w osolonej wodzie, z dodatkiem soku cytryny i masła. Soku z cytryny nie dodaje się podczas gotowania zielonych szparagów, ponieważ zabarwia je na szaro. Szparagi białe gotuje się do miękkości, a zielone krócej.

Szparag lekarski stosowany jest także jako roślina ozdobna i lecznicza, choć w Polsce od wielu lat nie jest jednak umieszczany w oficjalnym wykazie roślin leczniczych. Według medycyny ludowej oraz wzmianek w literaturze pięknej bywają uważane za afrodyzjak. Współczesne badania potwierdziły jego działanie moczopędne, ułatwiające defekację oraz hipotensyjne, a także dużą zawartość witamin, soli mineralnych i przeciwutleniaczy.

Włącz je do jadłospisu, a twoja skóra stanie się gładka jak aksamit.

Sosy do szparagów:

- sos rzodkiewkowy – rzodkiewki zmiksować ze śmietaną;

- sos koperkowy – wymieszać sok z cytryny z oliwą, koperkiem, solą, pieprzem i lekko podgrzać;

- sos kaparowy – połączyć ocet winny, oliwę i kapary;

- sos serowy – roztopić serek topiony, dodać serek twarożkowy, zmiażdżony czosnek i posiekany koperek;

- sos z brokułów – zmiksować ugotowane na parze brokuły ze śmietaną. Dodać sól;

- sos z rokpola – rozgnieść widelcem rokpol, dodać ocet, jogurt, ostra musztardę i sok z cytryny. Doprawić tabasco.

Szparagi po włosku

Składniki: kilka liści sałaty, 30 dag szparagów, por, 5 dag sera mozzarella, ugotowany w łupinie ziemniak, szczypiorek.

Przygotowanie: na listkach sałaty ułożyć kawałki szparagów, plasterki pora, pokrojony w kostkę ziemniak i mozzarellę. Posypać szczypiorkiem. Podawać z sosem koperkowym.

Zobacz również:

1. Otwieramy sezon na szparagi
2. Dania naszych czytelników ze szparagami
3. Cykoria: różne sposoby przygotowania
4. Pasty jajeczne – przepisy na pomysłowe kanapki