Co można zrobić z czarnego bzu. Właściwości i sposoby zastosowania

W dawnych czasach uważano, że w krzewach czarnego bzu mieszkają bóstwa domowe. Może do dziś tak jest, bo krzewy te można spotkać przy wielu wiejskich zagrodach. Rosną także na skraju łąk, nad rzekami i jeziorami. Właściwości lecznicze mają wszystkie części krzewu czarnego bzu: kwiaty, dojrzałe owoce, młode liście, rdzeń gałęzi a także kora i korzeń. Ale uwaga: owoce nie całkiem dojrzałe zawierają kwas pruski i są trujące! Nawet dojrzałych nie wolno jeść na surowo ani robić z nich soków nie poddawanych obróbce termicznej. Ponieważ czarny bez kwitnie w czerwcu i lipcu, podam kilka przepisów na domowe leki z jego kwiatów. Kwiaty zbiera się w pełnym rozkwicie, ścinając całe kwiatostany, suszy rozwieszone na sznurkach, a po wysuszeniu oddziela od szypułek i przechowuje w szczelnie zamkniętych pojemnikach. Najczęściej sporządza się z nich odwary, napary i stosuje przy przeziębieniach, kaszlu, katarze oraz zaflegmieniu płuc. Wykazują silniejsze działanie od kwiatu lipy i w niewielkich dawkach można je podawać również niemowlętom. Działają także moczopędnie, a dzięki dużej zawartości rutyny uszczelniają ścianki naczyń włoskowatych, zapobiegając nadmiernej ich kruchości. Pomagają też przy leczeniu astmy i reumatyzmu oraz dolegliwościach oczu i nerek.