Ponad 80% fryzjerów rekomenduje apteczne szampony przeciwłupieżowe, jako najskuteczniejsze w walce z łupieżem. Dowodzą tego wyniki ankiety przeprowadzonej wśród 400 stylistów z całego kraju.
Łupież owłosionej skóry głowy to schorzenie o charakterze przewlekłym i nawracającym. Szacuje się, że dotyczy on 5%-10% ogólnej populacji. Najczęściej występuje u ludzi młodych w wieku 10-20 lat[1]. Tego, jak powszechny jest to problem, dowodzą wyniki ankiety przeprowadzonej w sierpniu wśród fryzjerów w 8 miastach Polski. Wynika z niej, że co czwarta osoba odwiedzająca salony fryzjerskie ma problem z łupieżem. Według fryzjerów to schorzenie, które jest bardziej powszechne niż łysienie, przesuszone i przetłuszczające się włosy, czy rozdwajające się końcówki.
O ile jednak fryzjerzy polecają klientom szampony apteczne, podkreślając ich skuteczność w walce z łupieżem, o tyle nadal nie są przekonani o ich właściwościach pielęgnacyjnych. Ponad 40% ankietowanych jest zdania, że szampony przeciwłupieżowe podrażniają i wysuszają skórę głowy, warto więc zdecydować się również na szampon nawilżający skórę głowy. Tymczasem nowoczesne, dostępne w aptekach szampony łączą w sobie właściwości lecznicze i pielęgnacyjne. Przykładem innowacyjnego, aptecznego produktu jest Pirolam® szampon, oferowany przez Polpharmę. Dzięki unikalnej formulacji i zastosowaniu cyklopiroksolaminy szampon skutecznie walczy z łupieżem, nie naruszając równowagi wodno-lipidowej skóry. Zawarte w szamponie Pirolam® substancje odżywcze, takie jak: kompleks witamin A i E, proteiny pszenicy, gliceryna sprawiają, że włosy są odżywione, nawilżone, odzyskują blask i jedwabistość.
Polskie Towarzystwo Dermatologiczne w zwalczaniu łupieżu zaleca stosowanie szamponów, zawierających w swym składzie cyklopiroksolaminę[2].
[1] Nykiel A. Rola cyklopiroksolaminy w leczeniu łupieżu. Farmacja Praktyczna 2010; 4 (31): 15-16.
[2] Baran E., Szepietowski J. et al. Łojotokowe zapalenie skóry i łupież: Konsensus postępowania terapeutycznego. Wytyczne rekomendowane przez Polskie Towarzystwo Dermatologiczne. Dermatologia Kliniczna 2006; 8 (4): 229-234.
