Pessaroterpia polega na umieszczeniu w pochwie niewielkiego krążka, który wspiera aparat wieszadłowy macicy i podtrzymuje narządy rodne w prawidłowym ułożeniu. Jest to jedna z form terapii patologii uroginekologicznych, stosowana na przykład w leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu lub wypadania narządów miednicy. Pessary są mało inwazyjną formą terapii, która może znacznie poprawić komfort życia pacjentki.
Do czego służą pessary?
Pessary to małe krążki w kształcie pierścienia. Są wykonywane z medycznego silikonu – dzięki temu wykazują wysoką elastyczność, co znacznie ułatwia umieszczenie ich w pochwie. Niewielkie wkładki mogą mieć różne kształty i rozmiary – lekarz zawsze dopasowuje je indywidualnie. Założenie pessara jest poprzedzone wizytą u specjalisty, który wykonuje specjalistyczne badania, między innymi USG miednicy. Odpowiednia diagnostyka ma kluczowe znaczenie – w przeciwnym wypadku uroginekolog może wybrać zbyt mały pessar, który nie spełni swojego zadania, lub za duży krążek, który szybko wysunie się z pochwy albo spowoduje długotrwałe uczucie dyskomfortu. Główne wskazania do pessaroterapii to wysiłkowe nietrzymanie moczu, zaburzenia procesu mikcji oraz pęcherz nadreaktywny. Pessary mogą stosować również kobiety w ciąży, które chcą zapobiec przedwczesnemu porodowi.
Podstawowe rodzaje pessarów
Istnieje kilka rodzajów silikonowych krążków, co pozwala na lepsze dopasowanie do potrzeb i anatomii każdej pacjentki. Lekarze najczęściej wykorzystują pessary:
-
Pierścieniowe – stosowane przy wysiłkowym nietrzymaniu moczu
-
Cewkowe – z reguły pomagają kobietom cierpiącym na obniżenie narządów rodnych. Mogą być wykorzystywane do leczenia nietrzymania moczu o mieszanym podłożu.
-
Kołnierzowe – są wyposażone w wypustkę, która znajduje się w okolicach cewki moczowej. Ten rodzaj pessarów ma wiele zastosowań – od obniżenia ścian pochwy, po całkowite wypadanie narządów rodnych oraz towarzyszące mu nietrzymanie moczu.
Podstawowe zasady bezpiecznego używania pessarów
Chociaż pessaroterapia jest uważana za mało inwazyjną formę terapii, to obecność silikonowego krążka w pochwie może zwiększać podatność na infekcje szyjki macicy. Pessar pobudza narządy rodne do produkowania większej ilości wydzieliny, a jednocześnie utrudnia jej odprowadzanie. Pacjentki często decydują się na profilaktyczne przyjmowanie preparatów przeciwgrzybiczych i przeciwbakteryjnych. Lekarze zalecają, aby przed każdym stosunkiem płciowym usuwać pessar – jeśli specjalista nie zaleca całodobowego stosowania krążka, to można zdejmować go na czas snu.
