Opatrunki hydrożelowe mają szczególne zastosowanie w ratownictwie medycznym. Po nałożeniu na ranę o ograniczonym wysięku, ze zmianami martwiczymi lub w procesie epitelializacji przyspieszają regenerację tkanki. Jednocześnie wiążąc wydzielinę i mikroorganizmy w strukturze żelowej, zapobiegają rozwojowi infekcji i zakażeń.
Przeznaczenie opatrunków hydrożelowych
Opatrunki hydrożelowe stworzone są z naturalnych i syntetycznych polimerów o usieciowionej strukturze. Przeznaczone są do opatrywania ran długo gojących, powstałych na skutek oparzeń I, II i II stopnia, a także odleżyn i owrzodzeń. Tworzą w miejscu przerwania ciągłości tkanki wilgotne środowisko, które sprzyja gojeniu ran suchych, o ograniczonym wysięku, a także z martwicą lub już w fazie epitelializacji. Czas regeneracji może być nawet o połowę krótszy niż przy zastosowaniu zwykłych opatrunków. Mniejsze jest również ryzyko obumarcia tkanki.
Zastosowanie u pacjenta opatrunku hydrożelowego, dzięki zapewnieniu optymalnej wilgotności w miejscu rany, usprawnia proces rozkładu tkanek przez enzymy, czyli sprzyja autolitycznemu oczyszczaniu rany. Szybsze usuwanie obumarłych tkanek jest natomiast efektem silnych właściwości absorpcyjnych – hydrożel zatrzymuje wydzieliny i mikroorganizmy w swojej strukturze. Po zmianie opatrunku nie mają one dalszego kontaktu z tkanką w miejscu przerwania jej ciągłości. Ponadto hydrożelowe opatrunki zapobiegając wysychaniu rany, wspierają i przyspieszają epitelializację (migrację komórek z obwodu rany ku jej środkowi).
Mogą być też stosowane w przypadku pacjentów, u których zachodzi potrzeba podawania leków przez ich wprowadzenie pod opatrunek. Hydrożel może być też nasączany środkami farmakologicznymi przed nałożeniem na skórę.
Opatrunki hydrożelowe i efekty ich zastosowania
Rolą opatrunków hydrożelowych jest utrzymanie wilgotnego środowiska rany. Dzięki temu miejsce oparzenia, owrzodzenia czy odleżyny się nie odwadnia. To natomiast powstrzymuje proces obumierania tkanek.
Zastosowanie hydrożelowych opatrunków sprawia, że oczyszczanie autolityczne rany przebiega szybciej, a przez to również i regeneracja tkanki nie zostaje zakłócona. Brak powikłań w gojeniu zwiększa szansę na to, że przerwana ciągłość tkanki powstała na skutek oparzeń, owrzodzeń czy odleżyn nie pozostawi po sobie trwałych i nieestetycznych blizn.
Efektem zastosowania opatrunku hydrożelowego jest też szybsza epitelializacja, zachodząca równocześnie z ziarninowaniem. Komórki z obwodu rany przemieszczają się sprawniej ku jej centrum, czego wynikiem jest szybsze pokrycie rany nowym nabłonkiem.
Stosowanie hydrożelowych opatrunków usprawnia przebieg procesu neowaskularyzacji. Jest to szczególnie istotne w przypadku ran, którym towarzyszy uszkodzenie naczyń krwionośnych. Dzięki ich odtworzeniu, przywrócone zostają szybko funkcje tkanki.
Korzyści z zastosowania u pacjentów opatrunków hydrożelowych
Największą korzyścią z zastosowania u pacjenta opatrunku hydrożelowego jest wsparcie prawidłowego procesu gojenia się rany oraz jego przyspieszenie. Utrzymanie wilgotnego środowiska, sprawna wymiana tlenowa i usuwanie nadmiaru pary wodnej – wszystko to przemawia na korzyść tego typu opatrunków.
Drugą istotną zaletą z ich zastosowania jest zdolność do zatrzymywania mikroorganizmów i wydzielin w hydrożelu. Dzięki temu nie mają one kontaktu z raną, zapobiega jej zanieczyszczeniu i rozwojowi infekcji czy zakażeń.
Forma opatrunków hydrożelowych i różnorodne ich rozmiary sprawiają, że mogą być stosowane na problematyczne części ciała, jak stawy, dłonie oraz twarz: https://sklep.meringer.pl/kategoria/materialy-opatrunkowe/opatrunki/hydrozelowe.
Dodatkową korzyścią są właściwości kojące (chłodzące) i przeciwbólowe. Po opatrzeniu przy ich pomocy rany, pacjent odczuwa mniejszy dyskomfort.
W przeciwieństwie do zwykłych opatrunków – hydrożel przywiera do rany, ale jednocześnie się do niej nie przykleja. Dzięki temu zmiana opatrunku przebiega bezboleśnie i nie rodzi ryzyka, że fragment tkanki zostanie oderwany wraz z nim.
