Wszystko, co trzeba wiedzieć przed założeniem aparatu ortodontycznego

Aparat stały i ruchomy

Aparat ortodontyczny ruchomy, jak sama nazwa wskazuje, może być wyjmowany i występuje w postaci nakładek zbudowanych z klamer i drutu, które zakłada się na łuki zębowe. Aparat ruchomy zaleca się stosować u dzieci między 4. a 12. rokiem życia, w okresie między wymianą zębów mlecznych na stałe. Stanowi wczesną metodę leczenia u młodych pacjentów, ale może być także wykorzystywany jako uzupełnienie po leczeniu za pomocą aparatu stałego u starszych osób.

Natomiast aparat stały mocuje się do zębów stałych w postaci przyklejanych zamków, połączonych ze sobą drutem. Wyróżnia się kilka rodzajów: aparat metalowy, estetyczny, samoligaturujący, lingwalny i antyalergiczny (tytanowy). Czas noszenia aparatów stałych jest różna i może wynosić od 1 roku do nawet 5 lat.

Który aparat jest lepszy?

Nie można jednoznacznie określić, który z aparatów jest lepszy. Czynnikiem, który znacznie je różni jest cena, ponieważ w przypadku aparatu ruchomego nie ponosi się żadnych kosztów (refundacja do 12. roku życia), natomiast aparat stały to koszt od 4 do 7 tysięcy złotych (wliczając wizyty). Na wybór metody leczenia składa się bardzo dużo czynników, takich jak: rodzaj wady, jej nasilenie, wiek pacjenta i efekty, jakie chcemy uzyskać. Przygotowanie planu leczenia wymaga bardzo indywidualnego podejścia do pacjenta, wykonania badań obrazowych i przeprowadzenia szczegółowego wywiadu. To od tego zależy, czy leczenie będzie efektywne i przyniesie oczekiwane rezultaty.

Jak przygotować się do założenia aparatu stałego?

Stały aparat ortodontyczny wymaga zdecydowanie więcej przygotowań niż aparat ruchomy. Bardzo ważne jest, aby przed wizytą u ortodonty wyleczyć istniejące choroby zębów i przyzębia oraz wypełnić ubytki w uzębieniu, ponieważ bez tego aparat nie może być założony. Dodatkowo wymagane jest przeprowadzenie skalingu i piaskowania zębów, które pomogą w usunięciu kamienia nazębnego.

Jak wygląda pierwsza wizyta?

Podczas pierwszej wizyty w gabinecie ortodontycznym lekarz dokona oceny wady zgryzu i poziomu jej zaawansowania. Na tej podstawie zaproponowana zostanie dana metoda leczenia oraz przedstawiony plan, uwzględniający koszty i czas leczenia. Dodatkowo ortodonta może zlecić wykonanie niezbędnych badań obrazowych, a nawet konieczność usunięcia któregoś z zębów. Jeśli pacjent zaakceptuje plan leczenia, to na następnej wizycie lekarz zakłada gumki służące do separacji zębów i przygotowujące do założenia aparatu, które odbywa się na kolejnej wizycie (najczęściej trzeciej).

Czy założenie aparatu boli?

Podczas leczenia za pomocą stałego aparatu ortodontycznego może być odczuwalny ból i dyskomfort. Związane jest to z naciskiem, jaki wywiera na uzębienie aparat. Przyczynia się to do przejściowej nadwrażliwości i bolesności zębów, która po kilku tygodniach powinna ustąpić. Dodatkowo elementy aparatu korygującego uzębienie mogą powodować bolesne uszkodzenia błony śluzowej jamy ustnej. W takich przypadkach z pomocą przychodzą preparaty zawierające poliwinylopirolidon i kwas hialuronowy, które szybko tworzą stabilną warstwę, długotrwale chroniąc uszkodzoną błonę śluzową. Dzięki temu zmniejsza się dyskomfort i ból wywołany podrażnieniem odsłoniętych zakończeń nerwowych. Przykładem może być wyrób medyczny Anaftin, który dodatkowo wspomaga gojenie owrzodzenia.