Pewnego dnia w teczce z dokumentami, do której dzieci nie powinny zaglądać, Verónica znalazła fotografię. Ze zdjęcia spoglądała na nią dziewczynka, bardzo do niej podobna, trochę tylko starsza. Na odwrocie ręką mamy było zapisane jedynie imię: Laura. Verónica, mimo że miała dopiero 9 lat, intuicyjnie wyczuwała, że nie powinna zadawać pytań. Jednak rodzinna tajemnica nie dawała jej spokoju.
Skradziona to powieść nawiązująca do kontrowersyjnej afery, która wstrząsnęła Hiszpanią: co najmniej 60 000 Hiszpanów zostało w dzieciństwie porwanych i sprzedanych zaraz po narodzinach. Ich matki były przekonane, że dzieci zmarły przy porodzie.
Clara Sánchez to jedna z najbardziej popularnych hiszpańskich pisarek, nazywana przez krytyków damą kryminału i thrillera psychologicznego. Studiowała filologię hiszpańską na Uniwersytecie Complutense. Jednym z wykonywanych przez nią zawodów była wieloletnia posada nauczyciela akademickiego. Ponadto brała regularny udział w programie telewizji TVE Qué grande es el cine (Jak wspaniałe jest kino) i współpracowała z różnymi mediami.
Ma szeroki gust muzyczny, filmowy i książkowy. Na swojej stronie internetowej wyraża uznanie dla twórczości Led Zeppelin i Mozarta, jak również Quentina Tarantino i Bohumila Hrabala.
Autorka jedenastu powieści, nagrodzonych najważniejszymi hiszpańskimi nagrodami literackimi: Premio Alfaguarade Novela, Premio Nadal i Premio Planeta.
Inspirowane prawdziwą historią
Na początku lat osiemdziesiątych, kiedy zbliżały się narodziny córki Clary Sánchez mieszkała w Denii w regionie Walencji i musiała pojechać do Madrytu w sprawach administracyjnych. W stolicy zaczął się poród i musieli przyjąć ją do szpitala. Jej mąż był w drodze z Denii, a tymczasem matka Clary Sánchez całą noc pilnowała drzwi, informując personel, że jej córka
nie jest samotną matką i że jej małżonek wkrótce przybędzie. Kiedy pisarka zaczęła robić matce wyrzuty na temat tego dziwnego zachowania, tamta powiedziała coś, co zostało Clarze w pamięci: „Ty nic nie wiesz”.
„Trzydzieści lat później zrozumiałam, co to wszystko znaczyło – wyjaśnia Sánchez. – Moja matka wiedziała, że coś się dzieje z dziećmi, przyjaciółki ją ostrzegły. Było to coś, o czym nie mówiło się publicznie, ale pojawiały się pogłoski”.
Dlatego właśnie zaczęła pisać Skradzioną, próbując odpowiedzieć sobie na pytanie:
„Co by się stało, gdyby to mnie, tak samo jak bohaterce powieści, powiedziano, że moja córka nie żyje?” Międzynarodowy bestseller!
• To książka pełna kontrastów, pokazująca dwa różne sposoby mierzenia się z życiem. Przeplatają się dwa głosy. Ta powieść jest przeznaczona do tego, by leczyć strach.
Dziennik ABC
• Sánchez kształtuje rzeczywistość prostym, bezpośrednim stylem, który skraca dystans między światem, jaki tworzy autorka, a tym, który otacza czytelnika.
El País
• Gdy czytelnik zagłębia się w tę zajmującą powieść, nie może przestać myśleć o tym, że ten sam dramat przeżywa teraz wiele rodzin w Hiszpanii.
Dziennik El Mundo
• Clara Sánchez decyduje się rzucić światło na człowieka w społeczeństwie, na te niewidzialne elementy, które je tworzą: wrażliwość każdego z nas, wątpliwości i niepewność.
lainformación.com
• Powieść pokazuje, że to otoczenie i środowisko kształtuje człowieka. Rodzimy się z pewnymi strukturami psychologicznymi, które potem się zmieniają.
laopinioncoruna.es
