Opcje wyszukiwania (Strona 290 z 363)

Mi też by nie przeszkadzało, bo choć nie chcę mieć dzieci, to kiedy widzę u kogoś znajomego malucha, sama sie do niego garnę, ale bez przesady, ona miała mnie daleko w tyłku, postawiła przede mną kawę i tyle było kontaktu.

Ja tam zawsze wszystko słyszę, tylko nie zawsze od razu dociera.

JoannB, co ty tu robisz? Wróciłaś do nas!!!
Yeah!
Będziesz druhną? Uczynisz nam ten zaszczyt?

Summerlove, ja jestem stała w uczuciach. Gorzej jak będzie ten tekst:"Ktokolwiek zna powód dla którego nie powinny być razem, niech powie teraz lub zamilknie na wieki" czy coś tam... tak jak na filmach, no i wpadnie wtedy Ksymena. Hm... choć właściwie to ja teraz jestem jej obojętna, ale Ciebie może uprowadzić.

Nie jesteś dziwna, ja też nie lubię tego zapachu. A jak pomyślę o zapachu wódki mam od razu odruch wymiotny i krzywię się bardziej niż pod wpływem myśli o smaku cytryny. Palę nadal, lubię nawet zapach dymka czasami, ale kiedy otworzę paczkę i powącham tytoń robi mi się niedobrze.

Na razie wiem tylko tyle, dopiero w szkole będą opowiadać, bo są spoza miasta.

Mam nadzieję, ze nie będzie tak, że Ty po ślubie jego naturę leniwca.

Uuuu... to mnie czeka singla los, bo ja zawsze wszystko widzę, jeśli nie da się inaczej, to choćby oczami wyobraźni.

... dopóki rząd unijnych funduszy nie rozkradnie.

Jak będę miała w sobie tyle lenia ile polski rząd, to wtedy będę się zastanawiać. A nie... wtedy to będzie za późno. Masz rację.

Uwaga!
  Przeprowadziłyśmy z koleżanką eksperyment, mający na celu zbadanie poziomu tolerancji w naszym mieście odnośnie homoseksualizmu.

Jak to się zaczęlo?
 
  Wracając nocą znad rzeki, gdzie we trójkę z kolegą wylegiwaliśmy się na trawce, słuchaliśmy chlupotania wody, piliśmy piwko i żartowaliśmy, spontanicznie wzięłyśmy się z koleżanką za ręce i wracałyśmy w ten sposób rozbawione do domu.
Następnego dnia stwierdziłyśmy, że to było bardzo fajne uczucie, takie beztroskie i dziecięce iść tak sobie trzymając się za łapki. Trochę przypominało szkolne czasy, kiedy w zasadzie zmuszano nas do tego, aby iść grzecznie parami i trzymać się za dłonie.

Postanowiłyśmy sprawdzić jak będą reagować na ten widok ludzie i przez kilka godzin chodziłyśmy po najbardziej ludnych rejonach naszego miasta trzymając się za dłonie, z uśmiechem na ustach i oczami wkoło głowy, aby uchwycić reakcję każdego przechodnia.
Wędrówkę rozpoczęłyśmy ok. godziny 15.00. Przedefilowałyśmy przed największym zakładem pracy, gdzie wzbudziłyśmy niemałe zaciekawienie. Reakcja świadcząca o tym, że ludzie nie są jeszcze oswojeni z widokiem par jednej płci, mimo iż media drążą ten temat nieustannie, ale sama w sobie taka reakcja zła nie jest. Było dużo uśmiechów, kilka ironicznych, sporo życzliwych, raz ktoś splunął po tym jak nas minął, z wrogością żadną się nie spotkałyśmy, nikt nas nie zaczepił, ale niemal wszystkie twarze wyrażały zainteresowanie, taką zwykłą ciekawość (za wyjątkiem sąsiadki, na twarzy której odmalował się szok i chciwość zapamiętania jak największej ilości szczegółów, zapewne aby podzielić się newsem).
  Stamtąd udałyśmy się przez środek miasta, obok dworca, przez rynek, główną ulicą, parkiem, koło domu handlowego itd.
  Osoby starsze były obojętne i nie okazywały ani zdziwienia ani zgorszenia, te w średnim wieku wyrażały zaciekawienie, osoby w wieku ok. 25-30 były usposobione dosyć życzliwie, a ze strony nastolatków spotakło nas parę drwin za plecami, głupawe uśmieszki, prychanie i raz pokazywanie palcami i okrzyki:"Lesby!Zboczoneeeeeee!".   
  Na podstawie pierwszego dnia naszego doświadczenia nie da się oczywiście wysunąć wniosków, mimo to stwierdzam, ze starsi ludzi są bardziej tolerancyjni niż myślałyśmy, a młodzież coraz bardziej nietolerancyjna. Wiadomo jak zachowuje się nastolatek, który ma przy sobie kolegów, jednak najwięcej drwiących spojrzeń, nawet tych bez komentarzy, wyłapałyśmy właśnie ze strony osób z przedziału 15-18 lat.
  Dwie sytuacje warte są wzmianki. Szyderczy śmiech grupy robotnikow kopiących rowy, z której połowa, jeśli nie więcej, tego samego wieczoru zasiadła przed monitorami z berłem w dłoni i oglądała całujące się kobiety lub wykonywała rytmiczne ruchy wpatrzona w nagiego mężczyznę poruszającego biodrami i świecącego tyłkiem, ewentualnie otworzyła gazetę na stronie ze zdjęciem dwóch nagusek uśmiechających się do obiektywu podczas pettingu. Śmierdziało od nich potem i hipokryzją.
Sytuacja druga rozbawiła nas na maksa. Kilkupokoleniowa grupa osiedlowych dewotek rozsiadła się na ławkach i niby na nas zerkała niby nie. Przeszłyśmy ok. 30 metrów, kiedy dogonił nas zziajany przedstawiciel płci męskiej, ktory z przerwami na złapanie oddechu i oczyma świecącymi jak na widok celebrytki, która daje mu autograf na swoim nagim zdjęciu, rzecze tak:
- Dziewczyny, czy mogę o coś zapytać?
- Tak, proszę.
- No ale nie wiem...
- Śmiało.
- Ale to jest niedyskretne pytanie.
- Proszę się nie krępować.
- Nnnnie wiem jak zacząć.
- Od początku.
- Nie wiem jak powiedzieć... zapytać.
- Prosto z mostu.
- ... Czy z wami jest coś nie halo?
- Buhehehehahaha!!!!!!!! A czy wyglądamy jakby było z nami coś nie halo?
- Nnno... nie

Podochoceni alkoholem goście lubią się wygłupiać. Rzeczywiście wystarczy wtedy zaledwie głośno rzucona propozycja któregoś z nich.