Opcje wyszukiwania (Strona 240 z 363)

Ha ha poważnie! Czasem kiedy przechodzę obok salonów fotograficznych to w takiej pozie sa fotki na wystawie.

[quote=Krecik]Ja przywiązuję wagę do tego żeby buty były polskich firm, lub dobrych zagranicznych. Ale chyba wszystkie buty mam z polskich firm, Lesta, Wojas, a kozaki kupiłam firmy Eska, to moje pierwsze buty tej firmy ale mam oko na czółenka na obcasiku też z tej firmy.
Niestety dla syna jestem zmuszona kupować tanie buty sportowe bo noga mu szybko rośnie i ciągle dokupuję następne.[/quote]
No i tutaj uwaga na te buty Lesta, bo w sklepach można kupić za tę samą cenę podróbkę, tak jak mi się to zdarzyło. Wszystkie znaki, emblematy, wsio identyczne, cena ta sama, sklep z orginalnymi butami, tylko jakiegoś tam jednego milimetrowego paseczka brakowało - tak stwierdziła pani w innym sklepie mówiąc, że mnie oszukano.

Nie każdy przesadza z odchudzaniem, ja na przykład powinnam schudnąć.

Ja jadłam je wczoraj i przedwczoraj. Tylko że ja robię po swojemu i bez przepisu, a nazwy w języku ang. używam wtedy kiedy robię te małe naleśniki, co jak smażone placki wyglądają, a "naleśnikiem" nazywam takie na całą patelnię, Heh, tak rozróżniam małe naleśniki i duże naleśniki

A żebyś wiedziała Na najniższych obrotach jest trudno nad nim zapanować, a na największych nie odważę się sprawdzać. No może się wyrobi i zwolni.

Jak jakiś czas temu po długiej służbie zepsuł się zelmer, ktoś kupił coś nieznanego, co nazywa się Boomer czy jakoś tak. To szaleniec nie mikser. Mało się z ręki nie wyrwie tyle ma mocy, ale... wolno nim miksować przez parę minut i musi mieć przerwę, potem następna kolejka, a to tylko denerwuje, bo trzeba robić masę czy ciasto na raty. Odradzam zakup tego cudaka.

Na długą jesień i zimę można coś zaradzić jeśli jest śnieg i są fundusze... no i jeśli można wziąć urlop. Jakiś wyjazd w góry otulone białym puchem, romantico przy winku i kominku i takie tam, zimowe sporty. A  jeśli ktoś nie lubi śniegu to może wycieczka nad błękitny ocean? Tylko że wtedy jakoś tak dziwnie byłoby wracać do chlapy i szarugi.
Hm... co by tu jeszcze wymyślić... zawsze mi się późną jesienią i zimą podobały puby, w których jest stłumione, ciepłe światło i duża szyba. Grzane wino lub inny jakiś smaczny trunek i zerkanie przez okno na zaśnieżone, albo nawet zabłocone ulice i chodniki. Warunek - żeby w środku lokalu było ciepło i przyjaźnie, muzyczka w tle itp. No ale to nie jest pomysł na codzień, chyba że ktoś lubi chlapnąć
Tak czy inaczej spotkania z ludźmi powinny pomóc, nawet jeśli w domu. Przy ludziach zawsze się coś dzieje, a czas szybciej leci.

Patra, co to za skarpety masz, bo opis fajnie brzmi? Ja kupiłam trzy pary takich grubych w kolorowe, wesołe paski.

Ale ten kociak to potrafi zapozować jak do zdjęcia dowodowego, oczka w jeden punkt, łebek lekko pod kątem

Haha, słusznie Monia99

Kuanan, kochana, prawie cztery tygodnie za mną

Nie powiem, były chwile pokus spowodowane wstrętną cechą ludzką, jaką jest wyprowadzanie z równowagi bliźnich
Ktoś mnie baaaaardzo złościł w domu i maiłam przez to szaloną ochotę zapalić i nawet błąkała się myśl, żeby dać do zrozumienia tej osobie, że to przez nią wracam do nałogu, ale zadzwoniłam po pomoc, która zjawiła się w przeciągu 20-30 minut i powiedziałam sobie, że nie będę poddawać się słabościom dlatego, że ktoś jest dla mnie wstrętny, bo ta osoba chyba do końca życia będzie mnie irytować, będzie dla mnie niesprawiedliwa, może nawet gorzej, no ale rodziny się nie wybiera. W pewnym wieku po prostu lepiej się żyje bez rodziny niż z nią.

Z moją da się żyć, po prostu muszę czasem wytrzeć miejsce na którym siadam, kurek który ktoś dotykał, czy wziąć klamkę przez rękaw, machnąć ręką czy coś tam. Kiedyś nie mogłam dotknąć niczego jeśli tego nie wytarłam, wpadałam w złość gdy ktoś się o mnie otarł.
Znam też dobrze kogoś, kto ma nerwicę lękową, która nie pozwalała oddalać się od domu dalej niż 300 m, a próby zwiększenia odległości kończyły się atakiem. Osoba ta leczyła się prywatnie za duże pieniądze. Pewnego dnia trafiła do szpitala, gdzie powiedziano jej, że leki, ktore bierze wogóle nie są na tę przypadłość. Jakaś małpa, ktora pewnie kupiła sobie dyplom, brała co tydzień pół bańki za wizytę i przepisywała strasznie drogie leki, a efektow nie było. Jak dla mnie powinna mieć sprawę w sądzie, oddać całą kasę i zapłacić odszkodowanie za stracone lata i zdrowie, może nawet stracić prawo do wykonywania zawodu, bo pewnie innych pacjentów też tak leczyła. Próbowano nawet hipnozy, ale baba okazała się drogą szarlatanką ze stolicy.
Po zmianie lekarza i leków widać poprawę, odległość od domu zwiększona tak bardzo, że ta osoba może swobodnie chodzić po całym mieście, tyle że na razie poza miasto nie da rady wyjechać, a ataki są sporadyczne. Ojciec mojej koleżanki, osoba znana i na stanowisku, miał ten sam problem, a w związku z pracą musiał wyjeżdżać. Przemógł się i oddał do prywatnej kliniki specjalizującej się w takich zaburzeniach, wyleczyli go.

To jest dobre przed i wtedy kiedy kogoś ledwie bierze. Ja próbowałam się nieraz leczyć wszystkimi po kolei naturalnymi sposobami doprowadzając do tego, że choroba się pogłębiła.