Wielka produkcja, wielkie twarze, wielkie pieniądze, ale czy to gwarancja sukcesu? 21 lipca tego roku swoją premierę miał wysokobudżetowy film w reżyserii Grety Gerwig, dotyczący życia kultowej Barbie. Wszystko dopracowane do ostatniego szczegółu, od samej produkcji, po strategie marketingowe. Mogłoby się wydawać, że nic nie odbierze Barbie nadchodzącego triumfu. A jednak są rzeczy, na które twórcy nie mieli wpływu.
Od premiery filmu ,,Barbie” minęło 6 tygodni, a twórcy mają wiele powodów do radości. 28 sierpnia film osiągnął zarobek w wysokości 1 342,4 mld dolarów i sprawił, że ,,Barbie” stała się najbardziej kasowym filmem wyreżyserowanym przez kobietę.
Dwa światy, ten wyimaginowany przez nas w wieku 8 lat i ten realistyczny, pełen trudności i smutku. Oba z nich zostały przedstawione w filmie ,,Barbie”. Różnica między nimi została idealnie zobrazowana za pomocą kreatywności, scenerii i charakteryzacji bohaterów. Ścieżka dźwiękowa wprowadzała nas również w nastrój filmu, którego początek emanował energią, kolorami i zabawą, przez co zapowiadał się niezwykle obiecująco. Jak można było się spodziewać, w dalszej części zaczęły pojawiać się problemy i rozterki, z którymi główna bohaterka musiała się zmierzyć.
Akcja filmu rozpoczyna się w krainie Barbielandu, w którym życie lalek jest idealne. Codziennie budzą się z uśmiechem na twarzy, wszystko jest różowe i nikt nie ma żadnych problemów. Lalki Barbie to kobiety odnoszące sukcesy jako prezydentki, astronautki i zdobywczynie Nagrody Nobla, a Keni całymi dniami plażują, aby potem tańczyć na imprezach.
Pewnego poranka w głowie Barbie pojawia się myśl o śmierci i wszystko wywraca się do góry nogami. Pod prysznicem nie ma ciepłej wody, na jej ciele pojawia się cellulit i nie potrafi chodzić w szpilkach. Za radą innych lalek udaje się do dziwnej Barbie, która radzi głównej bohaterce, aby odnalazła swoją właścicielkę i odwróciła losy świata.
Margot Robbie, wcielająca się w postać Barbie rusza w podróż, aby odkryć, dlaczego jej życie z cukierkowego zamieniło się w pasmo niepowodzeń. U jej boku staje Ken, którego jedyny życiowy sens to istnienie w cieniu Barbie. Oboje doznają niemałego szoku. Świat realny mija się z ich wyobrażeniami.
Spotykają się z szowinizmem, wytykaniem palcami i komentarzami na temat wyglądu. Rayan Gosling w roli Kena poznaje uroki patriarchatu i zdaje sobie sprawę, że nie musi być dodatkiem w życiu swojej ukochanej. Barbie zostaje zwyzywana od faszystek przez nastolatki, a pracownicy firmy Mattel zamierzają schować ją do pudełka.
Ken wraca do Barbielandu, aby przeprowadzić rewolucję, w której to mężczyźni staną się władcami.
Barbie poznaje Glorię, pracownicę Mattel, która chce dołączyć do reszty lalek i uratować Barbieland przed Kenami. Jej córka Sasha, na początku niechętna do współpracy również wspiera matkę i udaje się razem z nimi.
Greta Gerwig stworzyła film, który pokazuje prawdę realistycznego świata, w którym kobiety walczą z mężczyznami. Można by myśleć, że skupia się jedynie na feminizmie. Kobiety w rzeczywistości nie mają wysokich stanowisk, jak w firmie Mattel i są zmuszane do życia w kanonie piękna przedstawionym przez mężczyzn.
Z męskiego punktu widzenia film przedstawiał również rozterki mężczyzn, którzy nie potrafią znaleźć sensu życia i również odczuwają ból istnienia. Żaden z przedstawionych światów, Barbieland, czy Mojo Dojo Casa House nie ma prawa bytu. Każda z płci jest pokrzywdzona i nikt nie jest w pełni szczęśliwy. Nie podała jednak rozwiązania problemu. W świecie realnym również nie wynaleziono antidotum. Jednak film pokazuje, że każdy może być kim chce, niezależnie od płci.
