Dlaczego nie lubimy poniedziałku? Psychologia dnia, który zaczyna się za szybko

Niedzielny wieczór. Jeszcze kilka godzin temu spokojnie piłaś kawę, nigdzie się nie spieszyłaś, a teraz nagle patrzysz na zegarek i myślisz: „Jutro poniedziałek”. I coś się zmienia. Weekend, który jeszcze przed chwilą wydawał się długi, nagle kończy się zdecydowanie za szybko. Pojawia się lista rzeczy do zrobienia, budzik, praca, obowiązki i to charakterystyczne poczucie, że trzeba znowu wejść na wysokie obroty. Dlaczego właśnie poniedziałek potrafi popsuć nam nastrój jeszcze zanim się zacznie?

Czy naprawdę nie lubimy poniedziałku, czy nie lubimy końca weekendu?

Być może problem wcale nie zaczyna się w poniedziałek rano. Zaczyna się wcześniej — w chwili, kiedy uświadamiamy sobie, że kończy się czas wolny.

Weekend ma zupełnie inną strukturę niż dni robocze. Możemy później wstać, sami decydować o tempie dnia, spotkać się ze znajomymi, odpocząć albo nie zrobić absolutnie nic. W poniedziałek wracają natomiast godziny, terminy i obowiązki.

Dlatego poniedziałkowy niepokój może być w dużej mierze reakcją na utratę swobody, a nie niechęcią do konkretnego dnia tygodnia.

To trochę tak, jakby niedzielny wieczór przypominał nam: „Za chwilę znowu trzeba będzie dopasować się do zegarka”.

I nagle nawet bardzo przyjemny weekend zaczyna mieć posmak końca.

Dlaczego poniedziałek wydaje się cięższy, zanim jeszcze się zacznie?

Bo potrafimy przeżywać przyszłe wydarzenia jeszcze zanim rzeczywiście się wydarzą.

W niedzielę wieczorem możemy już myśleć o poniedziałkowym spotkaniu, trudnej rozmowie, korkach, mailach, zadaniach czy zwykłym natłoku obowiązków. Mózg zaczyna przygotowywać nas na to, co nadchodzi.

Problem w tym, że nie zawsze przygotowuje nas w spokojny sposób.

Zamiast pomyśleć: „Jutro zrobię pierwszą rzecz, potem kolejną”, zaczynamy widzieć cały poniedziałek naraz. Wszystkie zadania pojawiają się jednocześnie, choć przecież będziemy wykonywać je jedno po drugim.

Dlatego niedzielny wieczór może być obciążający nawet wtedy, gdy poniedziałek sam w sobie nie zapowiada się szczególnie źle.

Czasem męczy nas nie to, co się wydarzy, ale wyobrażenie wszystkiego, co dopiero ma się wydarzyć.

Dlaczego po weekendzie tak trudno przestawić się na tryb pracy?

Bo organizm lubi rytm, ale niekoniecznie lubi nagłe zmiany tego rytmu. Weekend często oznacza późniejsze chodzenie spać, późniejsze wstawanie, inne godziny posiłków i mniej sztywno zaplanowany dzień.

Jeśli w poniedziałek budzik dzwoni wcześniej niż przez ostatnie dwa dni, pierwsze godziny mogą być zwyczajnie trudniejsze.

Dochodzi do tego kontrast. W sobotę rano możemy zostać w łóżku jeszcze pół godziny. W poniedziałek ta sama półgodzinna różnica może oznaczać spóźnienie.

I właśnie dlatego poniedziałek może wydawać się szczególnie nieprzyjemny: wymaga szybkiego przejścia z trybu „mam czas” do trybu „muszę zdążyć”.

Nie pomaga też fakt, że po weekendzie często wracamy do spraw, które przez dwa dni czekały na swoją kolej.

Dlaczego poniedziałek może być dobry, jeśli przestaniemy traktować go jak karę?

Poniedziałek stał się kulturowym symbolem powrotu do obowiązków. Memów o poniedziałku jest więcej niż żartów o wielu innych dniach tygodnia. „Nie lubię poniedziałków” stało się niemal gotowym zdaniem, które można powiedzieć bez zastanowienia.

A przecież sam poniedziałek niczego nam nie robi.

Może warto więc odebrać mu trochę tej symbolicznej mocy. Nie trzeba zaczynać tygodnia od wielkich postanowień, nadrabiania wszystkiego i udowadniania sobie, że od dziś będziemy idealnie zorganizowane.

Czasami lepiej potraktować poniedziałek jak pierwszy dzień, a nie test.

Jedna ważna rzecz. Jedno dobre śniadanie. Muzyka w drodze do pracy. Spacer po południu. Mała przyjemność zaplanowana na wieczór.

To nie zmieni kalendarza, ale może zmienić sposób, w jaki wchodzimy w nowy tydzień.

***

Może więc nie tyle nie lubimy poniedziałków, ile nie lubimy momentu, w którym kończy się swoboda i zaczyna kolejny tydzień obowiązków. Poniedziałek jest tylko punktem granicznym — przypomina nam o wszystkim, co trzeba zrobić, zanim zdążymy pomyśleć o tym, co chcemy zrobić. A przecież nowy tydzień nie musi zaczynać się od wielkiego zrywu. Może zacząć się spokojnie, od jednej rzeczy, potem kolejnej. Być może wtedy poniedziałek przestanie być dniem, który zabiera weekend, a stanie się po prostu pierwszą stroną kolejnego tygodnia. Nie zawsze musi być ulubioną. Wystarczy, że przestanie być wrogiem.

Polecamy również:

Dlaczego podczas wakacji wyglądamy młodziej?

Dlaczego uporządkowane wnętrza pomagają odzyskać spokój?

Dlaczego wszystko smakuje lepiej w ulubionej filiżance?