Mamo, ja chcę kotka! Tato, kup mi psa! Często to słyszycie? Zaczęliście powoli ulegać namowom i wahacie się, czy nie sprawić dziecku towarzysza zabaw? Warto rozważyć za i przeciw posiadania czworonoga w kontekście… posiadania dziecka.
Za:
1. Dzieci uczą się odpowiedzialności za czworonoga i tego, że mieszkające pod ich dachem stworzenie ma swoje potrzeby i uczucia – inne niż oni. Uczą się także systematyczności.
2. Dzieci wychowywane w towarzystwie zwierząt rzadziej chorują i cierpią na alergie (najgorsze dla zdrowia dziecka jest utrzymywanie go w warunkach sterylnych).
3. Dzieci wychowujące się z psami lub kotami często są bardziej otwarte, zrównoważone i pewniejsze siebie. Łatwiej nawiązują kontakty.
4. Czworonożny towarzysz zabaw stanowi momentami wybawienie dla rodziców. Pozwala im na chwilę wytchnienia (ale pamiętajmy: nigdy nie wolno zostawiać dziecka i zwierzęcia bez opieki!).
5. Psy niejednokrotnie pomagały starszym dzieciom i młodzieży przetrwać trudny okres (wychodzenie z nałogu, zerwanie kontaktów z nieodpowiednim towarzystwem itp.). Dzieci potrafią bardzo zżyć się ze swoimi pupilami ze względu na to, że te nie oceniają i kochają bezwarunkowo.
Przeciw:
1. Być może wielkie pragnienie posiadania czworonoga jest tylko chwilowym kaprysem dziecka. To muszą ocenić rodzice. Jeśli to tylko kaprys, wszelkie obowiązki związane z opieką nad zwierzęciem będą musieli przejąć rodzice. Czy jesteście na to gotowi?
2. Przeliczenie się z siłami. Kto wyjdzie z psem na spacer zimą o szóstej rano albo gdy pada deszcz? Dziecko może nie zdawać sobie sprawy z czekających je obowiązków.
3. Zbytnia ufność w dojrzałość i empatię dziecka, które nie do końca może mieć świadomość tego, na co można sobie pozwolić w stosunku do psa lub kota. Dziecko nie może traktować czworonoga jak zabawkę!
4. Opiekunowie psów i kotów rzadko kiedy właściwie odczytują mowę ciała swoich pupili. Zapewne nie dostrzegą też rosnącego w zwierzęciu napięcia, gdy jest ono źle traktowane przez dziecko. Zestresowane zwierzę może stać się niebezpieczne.
5. Obowiązki, obowiązki, obowiązki – spacery, karmienie, czesanie, sprzątanie sierści, konieczność zmiany planów wakacyjnych lub poszukania dla zwierzęcia opiekuna, wizyty u weterynarza itd. Pamiętajmy, nie wszystkim zajmie się dziecko!
Musimy zdawać sobie sprawę z tego, że zwierzę nie jest zabawką. Jeśli już decydujemy się na jego posiadanie, musimy być za nie odpowiedzialni!
