Akcja filmu stanowi kontynuację wydarzeń, które mogliśmy zobaczyć w Skyfall. Jednak w Spectre scenarzyści postanawiają jeszcze bardziej odsłonić przed widzem wątki związane z przeszłością Agenta 007.
Chcąc zrealizować ostatnie zlecenie powierzone mu przez M (Judi Dench), James Bond trafia na ślad tajemniczej organizacji, której wpływy mogą okazać się tak rozległe i potężne, że nawet MI6 nie będzie mogło się przed nimi bronić. Podczas, gdy nowy M (Ralph Finnes) musi stawić czoło politycznym transformacjom w wywiadzie oraz ich nowej twarzy C (Andrew Scott), 007 odkrywa powoli prawdę o organizacji, którą kieruje osoba z jego przeszłości .
Wraz z piękną Dr. Swann (Léa Seydoux), którą obiecuje chronić, udaje się w najniebezpieczniejszą z misji, podczas której 007 będzie musiał stawić czoło duchom ze swojej przeszłości, a na szali postawione zostaje nie tylko jego życie.
Nakręcony z ogromnym rozmachem Spectre z pewnością przyciąga widza niezwykłymi lokacjami i ich barwnością. Także sam 007 zaskakuje poczuciem humoru oraz scenami, które często choć nieco groteskowe, to jednak nawiązują do tradycji tzw. klasycznego Bonda. Także Daniel Craig, mimo zadeklarowania ostatecznego rozstania z serią, świetnie wywiązuje się ze swojego zadania, a każda scena z jego udziałem jest widowiskiem, które trudno zapomnieć.
Niestety trzeba także podkreślić, że Spectre to również scenariusz, który sprawia, że widz ma wrażenie, że pomylił salę i poszedł oglądać ckliwy melodramat zamiast pełnego wartkiej akcji i napięcia filmu. Spectre mocno ucierpiał także na doborze obsady- szczególnie ról kobiecych, które w porównaniu do poprzedniczek z innych części serii nie tylko wypadają blado pod względem aktorstwa, ale także brakuje przysłowiowej „chemii” między nimi a agentem MI6.
Gdyby chcieć podsumować Spectre, to myślę, że można odwołać się do jego poprzedniczki- Skyfall, która to rozpoczęła ciekawą wówczas przemianę 007 z „niezniszczalnego agenta” w „człowieka z krwi i kości”, który również ma swoją przeszłość i tajemnice. Spectre natomiast poszło jeszcze dalej…i niestety przekroczyło niewidoczną linię, za którą James Bond, choć może bardziej wiarygodny, to jednak przestaje być 007.



























