Migdałowiec zwyczajny pochodzi z południowo – wschodniej części Azji. Jest rośliną wieloletnią, uprawianą głównie w basenie Morza Śródziemnego (Włochy, Francja, Hiszpania). Plantacje migdałowca są spotykane także w Kalifornii, Czechach i Słowacji.
W pierwszym kwartale roku ta wieloletnia roślina kwitnie na biało lub różowo. Wyróżnia się dwie główne odmiany migdałowca pospolitego: A. communis var. Sativ
i A. communis var. amara Focke.
Migdały słodkie (A. communis var. Sativ) wykorzystywane są głównie w przemyśle spożywczym i kosmetycznym. Ze świeżo wyciśniętych bakalii wytwarza się orszadę. Napój pity w lecie. Szczególnie popularny we wschodniej Hiszpanii, którego główne składniki to migdały, cukier, mleko lub woda. Pastę otrzymaną z owoców drzewa migdałowego można spotkać w cukierkach. Służy ona także do produkcji marcepanów. Wiórki migdałowe są obecnie dostępne w wielu kolorach ze względu na sztuczne barwienie. Dodawane według własnej inwencji do ciast, sałatek, musli etc. Pozyskiwany z migdałów olejek migdałowy jest stosowany jako składnik zapachowy do ciast. Odmiany A. communis var. Sativ można kupić w łupinach, skórce, bez skórki, w postaci płatków, wiórków, mielone, siekane, prażone, osolone… generalnie każdy je gdzieś spotkał. Azjatycka kuchnia regionalna zapisała na swoich kartach wiele przepisów na dania obiadowe z dodatkiem migdałów. Można znaleźć tam zarówno dania mięsne, rybne oraz wegetariańskie. Obecnie coraz częściej pomysły te są przeszczepiane na grunt europejski. Natomiast panie zapewne znają działanie lotionów, pilingów, mleczek i kremów z dodatkiem migdałów.
Migdały gorzkie A. communis var. amara Focke są wykorzystywane do produkcji niektórych likierów, mydeł i esencji zapachowych. W większej ilości są trujące. Zawierają w nasionach amigdalinę, która ma gorzki smak i aromatyczny zapach. Na drodze hydrolizy lub działania enzymów wydziela się cyjanowodór (HCN). Kwas pruski to silnie toksyczny nieorganiczny związek chemiczny. Właśnie dlatego tak łatwo nam rozpoznać zapach migdałów. Jesteśmy wyczulenie na zapach gorzkich migdałów, czyli zapach cyjanków. Jest to sygnał dla organizmu, że może być w niebezpieczeństwie. Kiedyś cyjanowodory stosowane były w leczeniu pobudzenia nerwowego, nieżytu oskrzeli, kaszlu, i zapalenia płuc.
autor: A.Zys
