Łojotokowe zapalenie skóry to choroba, która najczęściej pojawia się u osób w wieku dojrzewania. Zdarza się jednak, że cierpią na nią także osoby w podeszłym wieku, a nawet niemowlęta. Najbardziej uciążliwy przebieg łzs ma jednak u nastolatków czyli w okresie pokwitania.
Jakie są objawy łzs?
Łojotokowe zapalenie skóry objawia się zmianami występującymi na skórze, najczęściej na głowie, choć w innych miejscach ciała również. Zmiany pojawiają się najliczniej tam, gdzie znajduje się najwięcej gruczołów łojowych. Niemal zawsze choroba ta atakuje skórę pod włosami. Powoduje to ich znaczne przerzedzenie. Przyczyną łzs jest nadmierna produkcja łoju, która doprowadza do powstawania zmian rumieniowych na skórze. W obrębie takich właśnie zmian skóra zaczyna się złuszczać, a same łuski mają kolor żółtawy. Jest to spowodowane gromadzeniem się na nich dużej ilości łoju. Niekiedy chorzy mogą odczuwać pieczenie i swędzenie powstałych na skórze zmian. Łojotokowe zapalenie skóry to choroba, która najbardziej nasila się w okresie jesiennym i zimowym, kiedy większość naszego ciała ukryta jest pod grubymi ubraniami, a przez to skóra nie oddycha, ponieważ dociera do niej mniej powietrza. Łzs to dolegliwość dość specyficzna. Chorzy muszą zmagać się nie tylko z często swędzącymi i piekącymi zmianami skórnymi, ale także ze zwykle niezbyt wyrozumiałymi reakcjami społeczeństwa. Zmiany są najczęściej bardzo dobrze widoczne, ponieważ w głównej mierze znajdują się na skórze głowy. Brak akceptacji społecznej szczególnie dotyka nastolatków, a przecież łojotokowe zapalenie skóry to choroba występująca najczęściej u osób w wieku dojrzewania. Objawy łzs często są mylone z objawami innych chorób – podobne symptomy daje na przykład łuszczyca. Dlatego też gdy zaobserwujemy u siebie niepokojące zmiany skórne bardzo ważne jest, abyśmy udali się do lekarza dermatologa, który poprawnie postawi diagnozę. Dzięki temu szybko będziemy mogli przystąpić do odpowiedniej formy leczenia.
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry
Odpowiednia terapia powinna być dobrana do każdego z pacjentów indywidualnie. W mniej nasilonych postaciach tej choroby stosuje się najczęściej maści, mające na celu zmniejszenie zmian skórnych. W przypadku zmian bardziej zaawansowanych można także zastosować antybiotyki i sterydy, zarówno doustne jak i przeznaczone do stosowania na skórę. Jednak leki doustne są przeznaczone raczej dla osób dorosłych, u których choroba ma wyjątkowo ciężki przebieg. Często leczenie jest długotrwałe, a choroba wielokrotnie nawraca, dlatego chorzy powinni uzbroić się w cierpliwość.
