Las – miejsce, w którym natura jest na pierwszym miejscu. To azyl, nie tylko dla mieszkających w nim zwierząt, ale również dla ludzi. Można tam odetchnąć pełną piersią, podziwiając piękno przyrody. A co, gdyby ktoś postanowił zrobić z lasu wysypisko śmieci? Jak ludzie zareagowaliby, widząc piętrzące się między drzewami hałdy odpadów? Co Ty byś zrobił w takiej sytuacji?
Ignacy, bohater książki, nie wyraża na to swojej zgody. Kiedy przypadkiem podczas rowerowej wyprawy odkrywa nielegalne leśne wysypisko – postanawia rozprawić się z tymi, którzy zanieczyścili leśne zakamarki. Niezwłocznie opracowuje plan działania i przeprowadza śledztwo, którego wynik może okazać się dość zaskakujący.
Znalezisko – wysypisko to opowieść o kochającym naturę chłopcu, który z zaangażowaniem stara się ocalić las przed zniszczeniem i degradacją. Czy uda mu się rozwikłać zagadkę pozostawionych tam śmieci?
Książka ta, zawierająca w sobie lekką detektywistyczną nutę, spodoba się czytelnikom w każdym wieku. Wciągająca fabuła przyciągnie miłośników zagadek, temat ekologii zainteresuje tych, którym natura jest bliska, a duża czcionka i tekst przeplatany ilustracjami, zachęcą do samodzielnego czytania.
Znalezisko – wysypisko jest drugą z planowanej serii książek, które mają na celu uwrażliwienie młodych czytelników na złe traktowanie zwierząt i otaczającej nas natury.
Autorka tekstu, Justyna Zaręba (mama 4 dzieci) to urodzona i mieszkająca w Łodzi absolwentka studiów pedagogicznych. Każdego dnia odpowiada na tysiące pytań „a dlaczego?” i stara się jak najlepiej objaśniać dzieciom świat, ucząc je szacunku do przyrody i zwierząt. Niejednokrotnie przekonuje się, że dzieci widzą, słyszą i rozumieją więcej, niż się dorosłym wydaje. Postanowiła zacząć pisać książki dla dzieci, gdyż jest głęboko przekonana, że wczesne uwrażliwianie ich na problemy współczesnego świata zaprocentuje w przyszłości.
Ilustratorka, Magdalena Pilch, to absolwentka ASP w Łodzi, od kilkunastu lat ilustruje książki dla dzieci i młodzieży. Od dzieciństwa uwielbiała czytać książki, teraz łączy pasję czytania i ilustrowania. Prowadzi też ilustracyjne warsztaty dla dzieci. W wolnym czasie rysuje pastelami i zajmuje się papierem czerpanym.
FRAGMENT KSIĄŻKI:
– Patrz, tato! – zawołał nagle Ignacy, wskazując palcem śmieci leżące najbliżej krzaków. – Te są chyba najstarsze. Mnóstwo na nich liści i trawa dookoła jest jakby wyższa. Te tutaj – wskazał na worki, z których wysypywał się gruz – były przywiezione chyba całkiem niedawno! To by znaczyło, że to nie była jednorazowa akcja i ktoś tu sobie naprawdę zorganizował nielegalne wysypisko! – wyprostował się i pomknął w kierunku ścieżki. – Tutaj! Widzisz to? – przykucnął i wskazał palcem na drogę. Tata podszedł pospiesznie i pochylił się nieco. Trawa na ścieżce w kierunku, w którym zmierzali, nie była tak wysoka i dostojnie pnąca się w górę, jak na fragmencie, który już przejechali. Tutaj była zgnieciona i połamana, a na piachu po bokach było widać wyraźne ślady opon.
