Zioła na boreliozę – jakie produkty ziołowe warto stosować podczas boreliozy według protokołu Cowdena?

13 lutego 2023, dodał: Redakcja
Artykuł zewnętrzny

Borelioza jest najczęściej diagnozowaną w Polsce chorobą odzwierzęcą. Wywołują ją krętki Borrelia burgdorferi sensu lato przedostające się do organizmu człowieka po ukąszeniu przez zainfekowanego kleszcza. Po zakażeniu choroba stopniowo zajmuje skórę, stawy, aż wreszcie układ nerwowy i serce. Poza antybiotykoterapią skuteczną metodą terapeutyczną okazuje się stosowanie ziół wedle protokołu Cowdena. 

leki na boleriozę

 

Jak rozpoznać boreliozę?

Do zainfekowania krętkami Borrelia burgdorferi sensu lato dochodzi w ciągu 24–48 godzin od ukąszenia przez zakażonego kleszcza. Charakterystycznym objawem jest rumień wędrujący (powiększająca się grudka z jaśniejszym centrum). Niestety pojawia się on zaledwie u 30–60% chorych. Pozostałymi symptomami mogącymi świadczyć o boreliozie są:

  • objawy grypopodobne,
  • chłoniak limfocytowy skóry (niebolesny czerwony guz),
  • neuroborelioza (np. porażenie nerwów czaszkowych, zaburzenia poznawcze i koncentraci),
  • zmiany w sercu (np. częstoskurcz, omdlenia),
  • zmiany mięśniowo-stawowe (np. obrzęk i stany zapalne stawów),
  • przewlekłe zanikowe zapalenie skóry,
  • stany zapalne spojówek, tęczówki, siatkówki i naczyniówki.

Czym jest protokół Cowdena?

Protokół Cowdena to naturalna terapia leczenia boreliozy opracowana przez Williama Lee Cowdena. Przewiduje stosowanie określonych produktów marki Nutramedix. Kilka z nich to preparaty ziołowe o właściwościach antybiotycznych, przeciwpasożytniczych oraz przeciwwirusowych. Są więc cennym wsparciem nie tylko w terapii boreliozy, ale i w naturalnym leczeniu ehrlichii, mykoplazmy, bartonelozy czy chlamydii, które również zaliczane są do chorób odkleszczowych.

Naturalne leczenie boreliozy wedle protokołu Cowdena stanowi zapomnianą formę terapii, co nie znaczy, że jest nieskuteczna. Jak się okazuje, wykorzystywane zioła na boreliozę są skuteczne w leczeniu 70–80% chorych.

Protokół Cowdena może być stosowany zarówno przez chorych we wczesnym stadium boreliozy, jak i na późnym jej etapie. Ponadto może być wykorzystywany do wspierania terapii zespołu poboreliozowego, czyli objawów, które nie ustępują pomimo zakończonej antybiotykoterapii. Co ważne, protokół Cowdena to także forma naturalnego leczenia anaplasmy, mykoplazmy czy innych chorób przenoszonych przez kleszcze. Spektrum działania ziół jest bardzo szerokie.

Jakie preparaty należy stosować wedle protokołu Cowdena?

Protokół Cowdena służy zwalczaniu Borelii, ale i naturalnemu leczeniu Babesi (i nie tylko), będącej najczęstszą koinfekcją tej pierwszej. Obejmuje preparaty zawierające wyciągi roślinne oraz suplementy o właściwościach biobójczych, które stosowane są rotacyjnie:

  • BANDEROL Microbial Defense,
  • BURBUR-PINELLA Detox,
  • CUMANDA Microbial Defense,
  • ENULA Microbial Defense,
  • HOUTTUYNIA Microbial Defense,
  • MAGNESIUM MALATE,
  • MORA Microbial Defense,
  • PARSLEY Detox,
  • SAMENTO Microbial Defense,
  • SEALANTRO Metal Detox,
  • SERRAPEPTASE,
  • SPARGA Sulphur Detox,
  • STEVIA,
  • TAKUNA Microbial Defense.

Poza ziołami ujętymi w protokole Cowdena zwalczanie boreliozy wspomaga sida acuta, która dodatkowo wspiera naturalne leczenie bartonelozy, a także jest traktowana jako zioło na chlamydię oraz zioło na mykoplazmę.

Podobnie szerokie działanie mają cryptolepis i alchornea cordifolia, które są ziołami na babesję oraz ziołami na bartonellę, a nie tylko na borelizozę.

Jako wsparcie terapii przeciwko boreliozie warto też stosować brodziuszkę wiechowatą (andrographis), rdest japoński, tarczycę bajkalską, szałwię czerwoną i gou teng. Natomiast bidesn (uczep) będący popularną rośliną balkonową wspiera naturalne leczenie chlamydiozy, a dodatkowo może być traktowany jako wsparcie terapii boreliozy.

Więcej na temat ziół na boreliozę (i inne choroby odkleszczowe) przeczytasz na stronie: https://lymeherbs.pl/185-protokol-cowdena.

Źródło:

1. Ż. Smoleńska, A. Matyjasek i in., Borelioza – najnowsze rekomendacje w diagnostyce i leczeniu, „Forum Reumatologiczne” 2016, t. 2, nr 2, s. 58–64.

 

 



Możesz śledzić wszystkie odpowiedzi do tego wpisu poprzez kanał .

Dodaj komentarz