Eteryczny olejek kminkowy  na dobre trawienie

Owoce kminku zwyczajnego znane były już w neolicie, znaleziono je w wykopaliskach pochodzących z tego okresu na terenie północnych Niemczech. Prawdopodobnie z dobrodziejstw kminku korzystali także starożytni Grecy i Rzymianie. W Polsce używany był już za panowania Piastów, spotykamy go w kapitularzach Ludwika Pobożnego na listach cen przypraw miasta Gdańska z 1410 roku. * Dziś kminek zwyczajny uprawiany jest w Europie, Ameryce Północnej i Azji.

fot. Wirginia Bryll

Nasiona kminku stosowane były, jako dodatek do ciężkostrawnych dań, przede wszystkim mięsnych, które tworzyły główne menu naszych przodków. Ta wspaniała aromatyczna przyprawa obecna jest nadal niemal w każdej kuchni, dodaje się ją także do potraw warzywnych, wypieków, pieczywa, serów i słonych ciast. Niektórzy wielbiciele kminku lubią rozgryzać maleńkie aromatyczne ziarenka, wyłuskując je na przykład ze skórki chleba, a nawet zmielone spożywać oddzielnie na poprawę trawienia.  Znany każdemu od dzieciństwa kminek posiada wyrazisty, odświeżający aromat i wspaniałe właściwości terapeutyczne. W medycynie naturalnej uważany jest za przyprawę, środek aromatyzujący i leczniczy w schorzeniach gastrycznych oraz zwiększający wydzielanie mleka u karmiących matek. Działa przeciwskurczowo, polepsza trawienie, jest środkiem wiatropędnym, likwidującym wzdęcia i kolki. Kminek odświeża oddech, wpływa korzystnie na apetyt, łagodzi dolegliwości menstruacyjne. Przy schorzeniach woreczka żółciowego zaleca się żucie codziennie po kilka ziaren kminku. Ma właściwości moczopędne i wykrztuśne. Jest składnikiem wielu herbatek ziołowych ułatwiających trawienie.

Nieoceniony olejek kminkowy

Olejek eteryczny kminkowy (INCI Carum Carvi Oil)  otrzymywany jest w procesie destylacji z parą wodną nasion kminku zwyczajnego. W aromaterapii wykorzystywany jest głównie w problemach gastrycznych. Działa wiatropędnie, żółciopędnie, moczopędnie, rozkurczowo i przeciwdrobnoustrojowo, a przede wszystkim przeciwgrzybiczo.  Używa się go do masażu, kąpieli, kompresów i inhalacji. W dolegliwościach związanych ze złym trawieniem stosuje się miejscowy masaż okolic żołądka specjalną mieszanką olejków eterycznych. Uważany jest również za łagodny afrodyzjak. W połączeniu z innymi olejkami eterycznymi ziołowymi wykorzystywany jest do aromatyzowaniu likierów, wódek żołądkowych, sosów i przetworów mięsnych oraz serów twardych holenderskich zapobiegając ich pleśnieniu. Ze względu na swoje wszechstronne właściwości terapeutyczne olejek eteryczny kminkowy powinien znaleźć się w każdej domowej apteczce aromaterapeutycznej. Na pewno warto zabrać go również ze sobą w podróż, gdyż różnego rodzaju problemy trawienne najczęściej dokuczają nam właśnie podczas zmiany diety i obfitych, spożywanych często w godzinach wieczornych posiłków.

Receptura Dr Beta na zaburzenia trawienne, nudności, wzdęcia.

Olejek eteryczny kminkowy (INCI Carum Carvi Oil) – 2 krople

Olejek eteryczny majerankowy (INCI Origanum Majorana Oil)  – 1 kropla

Olejek eteryczny mięty pieprzowej (INCI Mentha piperita Oil) – 1 kropla

Olejki eteryczne należy dodać do 10 ml ( łyżka stołowa) naturalnego bezwonnego oleju z nasion winogron (INCI Vitis Vinifera Oil). Dwa razy dziennie okrężnymi, delikatnymi ruchami masować bolesne miejsca okolic brzucha. Podana porcja wystarcza na 2 masaże. Masaże powinno się powtarzać do ustąpienia objawów.

Receptura Dr Beta na otyłość, zatrzymywanie płynów.

Olejek eteryczny kminkowy (INCI Carum Carvi Oil) – 4 krople

Olejek eteryczny kopru włoskiego (INCI Foeniculum Vulgare Oil)  –  2 krople

Olejek eteryczny jałowcowy z jagód ( INCI Juniperus Communis Oil) –  2 krople

Olejek eteryczny pomarańczowy (INCI Citrus Aurantium Dulcis Oil)  –  2 krople

www.drbeta.pl

* Por. Encyklopedia zielarstwa i ziołolecznictwa, PWN Warszawa 2000 r., str. 227

LITERATURA

Iwona Konopacka-Brud, Władysław St. Brud, Aromaterapia dla każdego, Białystok 2007

Iwona Konopacka, Władysław St. Brud, Pachnąca apteka. Tajemnice aromaterapii, Łódź 2008

Aromaterapia – informator Dr Beta®, Warszawa 2010

Monika Dreykorn, Monika Judä, Christina Zacker, Dawna wiedza odkryta na nowo, Warszawa 2010

Red. H. Strzelecka, J. Kowalski, Encyklopedia zielarstwa i ziołolecznictwa, PWN Warszawa 2000