Magdalena Kordel: Jeszcze jedno lato – nie każda szansa na szczęście przychodzi o właściwej porze
dodał: Marta Dudzińska
Są w życiu decyzje, które podejmujemy raz, a potem przez lata żyjemy z ich konsekwencjami. Z czasem przestajemy nawet pytać, czy można było wybrać inaczej. Przyzwyczajamy się do własnej historii tak bardzo, że zaczyna nam się wydawać niezmienna. Magdalena Kordel dotyka właśnie tego cichego miejsca, w którym człowiek uświadamia sobie, że minione lata nie muszą być wyrokiem, a wiek nie jest argumentem przeciwko marzeniom.
Jeszcze jednego lato to powieść o drugiej szansie, ale określenie to jest zbyt łatwe, aby oddać jej najciekawszy punkt. Bo druga szansa brzmi jak prezent od losu, podczas gdy w życiu najczęściej oznacza coś znacznie trudniejszego: konieczność przyznania przed samą sobą, że nie wszystko, co przez lata nazywaliśmy spokojem, rzeczywiście nim było. Lilianna – kiedyś Lila, młoda kobieta z własnymi marzeniami – dziś ogląda swoje życie z zupełnie innej perspektywy. Przez lata była córką, która spełniała oczekiwania, i matką, która nauczyła się czekać. Teraz pojawia się pytanie, czy można jeszcze odzyskać coś, co kiedyś zostało odłożone na później.
Kordel ma szczególny dar pisania o kobietach, które nie potrzebują wielkich deklaracji, żeby ich doświadczenia wybrzmiały mocno. Interesuje ją zwyczajność – nie ta pocztówkowa, lecz prawdziwa, czasem trochę samotna, czasem zabawna, czasem bolesna. W Jeszcze jedno lato ta zwyczajność zyskuje dodatkowy ciężar, ponieważ bohaterka nie stoi dopiero u progu dorosłości. Ma za sobą lata wyborów, obowiązków i kompromisów. Jej historia stawia więc pytanie znacznie ciekawsze niż „czy warto walczyć o marzenia?”. Pyta raczej: ile własnego życia jesteśmy gotowi jeszcze sobie podarować?
Właśnie dlatego szczególnie interesujący wydaje się motyw przemijania. Nie ma tu fascynacji młodością za wszelką cenę. Jest natomiast próba spojrzenia na dojrzałość bez melancholijnego przekonania, że najlepsze już minęło. To ważny temat we współczesnej literaturze obyczajowej, zwłaszcza tej kierowanej do kobiet, które coraz rzadziej chcą czytać wyłącznie o rozpoczynaniu życia. Kordel przypomina, że życie nie kończy się wraz z zamknięciem pewnego rozdziału – czasem właśnie wtedy po raz pierwszy można przeczytać siebie bez cudzych dopisków.
Tytułowe lato można więc potraktować szerzej niż jako porę roku. To obietnica czasu, który jeszcze nie został wykorzystany. Jeszcze jedno lato – niekoniecznie po to, by cofnąć zegar, ale żeby zrobić coś, na co wcześniej brakowało odwagi. Jest w tym pomyśle coś niezwykle ludzkiego: świadomość, że nie dostaniemy drugiej młodości, ale być może dostaniemy jeszcze jeden moment, w którym wolno nam przestać żyć wyłącznie według dawnych decyzji. To właśnie najbardziej poruszający wymiar. Kordel nie musi przy tym podnosić głosu. Wystarczy jej świadomość, że czasem największym aktem odwagi jest pozwolić sobie jeszcze czegoś chcieć.
Istotnym elementem książki jest także relacja matki i córki. Lilianna czeka na telefon córki, a samotność staje się jednym z doświadczeń, które popychają ją ku zmianie. To interesujący wybór, bo pokazuje macierzyństwo nie jako rolę, która raz przyjęta pozostaje niezmienna, lecz jako relację podlegającą przemianom. Dzieci dorastają, odchodzą, mają własne światy, a matka musi w pewnym momencie odpowiedzieć sobie na pytanie, kim jest poza funkcją, którą przez lata pełniła.
W twórczości Magdaleny Kordel czytelnicy od dawna doceniają połączenie lekkości, humoru i emocjonalności. W opiniach dotyczących wcześniejszych powieści autorki powraca właśnie ten charakterystyczny kontrast: pod pozornie lekką, ciepłą narracją pojawiają się tematy rodzinnych ran, samotności, zazdrości, straty czy potrzeby rozpoczęcia wszystkiego od nowa. Jeszcze jedno lato to książka mocno osadzona w tym nurcie, ale z dodatkowym akcentem – zainteresowaniem dojrzałością i tym, co jeszcze może wydarzyć się po latach podporządkowania się innym.
Polecamy przede wszystkim kobietom, które znają uczucie odkładania siebie „na później”. Tym, które przez lata były dla kogoś córkami, żonami, matkami, opiekunkami, pracownicami, a dopiero teraz zaczynają zastanawiać się, co właściwie zostało z ich własnych pragnień. Ale również czytelniczkom, które lubią powieści ciepłe, emocjonalne i bliskie codzienności, w których wzruszenie nie wyklucza humoru, a nadzieja nie jest naiwnością.
Jeszcze jedno lato ma w sobie obietnicę książki, po której można pomyśleć o własnym życiu odrobinę inaczej. Nie dlatego, że każda historia musi skończyć się szczęśliwie, lecz dlatego, że dopóki człowiek potrafi czegoś zapragnąć, nie wszystko zostało już rozstrzygnięte. A czasem naprawdę wystarczy jedno lato, żeby po wielu latach przypomnieć sobie, że własne życie nadal jest także nasze.
Od Wydawcy:
Czy jedno lato może naprawić całe życie?
Młoda Lila miała głowę pełną marzeń. Życie szybko jednak nauczyło ją, że nie zawsze można podążać za głosem serca. Zawarła pewien układ, który miał jej dać bezpieczeństwo.
Dojrzała Lilianna żyje z konsekwencjami tamtej decyzji. Przez lata była posłuszną córką, oddaną żoną i kochającą matką. Teraz jej dni wypełnia czekanie na telefon córki. Kiedy samotność staje się nie do zniesienia, jedno przypadkowe spotkanie sprawia, że Lilianna daje sobie ponownie szansę.
Jeszcze jedno lato to wzruszająca opowieść o cieniach przeszłości, zakładach z losem i nadziei, że nigdy nie jest za późno, by walczyć o własne szczęście.
