Zastanawiam się czy gdyby takiej osobie powiedzieć lat temu wiele, że jeśli będzie dalej "tak żyć jak teraz" to umrze w okropny sposób to czy by posłuchała i zmieniła swoje życie?
Zapewne nie. Nie znam ludzi, którzy by cenili swoje życie. Życie cenią tylko gdy choroba zaczyna dawać objawy. Do tego momentu są obojętni co robią nie tak wobec swojego zdrowia, na wszystko bo skoro nie boli to jest ok. A gdy choroba zaczyna boleć to jest tylko droga w dół (nawet po mimo najszczerszych chęci chorego).
Każdy z nas chce żyć długo, w zdrowiu, nikt nie chce się starzeć i umierać. Każdy gdyby miał taką opcję długiego życia do wyboru to by ją wybrał.
Tak było by najprościej. Nie musiałby nic robić a zdrowie by i tak było.
Tak jednak nie jest. Jednak gdy komuś się powie CO ma robić by być zdrowym. Przekaże całą wiedzę krok po kroku to czy posłucha? Śmieszne, bo NIE posłucha, bo łatwiej żyć tak, by było dobrze z dnia na dzień, niż dać coś od siebie i zmienić całkowicie swój sposób życia.
No i po paru latach jest rak i masa innych dolegliwości...

Mnie też się zdaje, że koncerny farmaceutyczne już dawno mają skuteczny lek albo chociaż prototyp, z którym się nie dzielą ze światem, bo straciliby pokaźne dochody i to też jest smutne.
Straszna jest świadomość, że własny organizm zabija cię od środka więc tym bardziej trzeba się cieszyć ze szczęścia tych, którym się udało i wspierać tych, co wciąż walczą.

Ostatnio dowiedziałam się, że dwie osoby z mojej bliskiej rodziny zachorowały, co prawda na różne nowotwory, ale ta wiedza mi spędza sen z powiek i zaburza rytm dnia.