> Ostatnio ciągle muszę kłamać, że nie mam czasu, bo ktoś koniecznie chce się spotkać na kawę...

---------------------------------------------------

Znam to Może nie kłamię wtedy, ale szukam wymówek.
Wydaje mi się, że takie osoby, o jakich piszesz, powinny mieć troszkę więcej taktu i nie naciskać na spotkanie, jeśli odmawia im się raz i drugi. Może ta osoba myśli, że Ty chcesz się z nią na ta kawę spotkać, tylko naprawdę nie masz czasu i dlatego nadal uparcie szuka okazji?

Wymawianie się brakiem czasu to chyba najbardziej taktowna odmowa. Zapraszający powinien zrozumieć, że ktoś nie chciał go urazić, że gdybyś również chciała się spotkać, to znalazłbyś wreszcie czas i sama zaproponowała, nie musiałby ponawiać swojej propozycji. No chyba że tak desperacko potrzebuje słuchacza dla swoich narzekań

Oczywiste jest, że przedstawiamy się z jak najlepszej strony i chwalimy tym, czym można się pochwalić. Gdybyśmy zaczynali od wad i niedociągnięć, od błędów itd., to raczej nikt nie chciałby nas poznać, mimo iż każdy z nas je ma.
Jednak kiedy w grę wchodzi kłamstwo myślę, że sami kłamcy cierpią najbardziej przez swoje sztuczki, bo przedstawiając się od strony, której nie posiadają, uniemożliwiają innym zaakceptowanie ich takimi, jakimi są.
Pisząc/mówiąc prawdę o sobie człowiek ma szansę na to, że ktoś, gdzieś, kiedyś polubi go takiego, jakim naprawdę jest, razem z jego wadami i zaletami.

Masz nauczkę: przy dzieciach nie kłamać