To była stara kotka po przejściach, przygarnięta, wyratowana z bezdomności. Dokuczały jej inne koty, była też pogryziona i miała zdartą skórę z głowy, została zoperpowana. Tato przygarnął ją ostatniej jesieni. Mamy już dwa koty, więc dla wszystkich trzech zwierzątek to był stres i trudny proces adaptacji. Dużo udało się już zrobić, zaczęła samodzielnie spacerować wokół domu i leżeć sobie przed domem na krzesełku, a wcześniej nie wychodziła ze swojego kąta.

Kilka dni temu o piątej rano wdarły nam się na posesję dwa bezdomne psy. Nie wiem jak to się mogło stać, bo mamy wysokie ogrodzenie, brama i furtka pod kluczem, żadnyc przejść, szpar, nie da się podkopać, bo jest droga z kostki. Zaatakowały ją. Rzuciłam się na ratunek, ale zdążyły ją pogryźć. Zmarła dzisiaj od ugryzień, wdało się zakażenie.

Te psy są od roku bezdomne i atakują inne zwierzęta. Nigdy wcześniej ich nie widziałam, dopiero koleżanka wygrzebała mi na fb post fundacji kierującej schroniskiem, w którym są zdjęcia tych psów i pytanie czy ktoś wie czyje. W komentarzach ludzie piszą, że są agresywne względem innych psów. No i jak widać do tej pory nikt ich nie złapał.

Moja kotka była już leciwa i przygotowywałam się na to, że pewnie najdalej za rok odejdzie. Boli mnie jednak, że stało się to w taki sposób. Bardzo chciałam, żeby zwierzę, które tyle wycierpiało, miało spokój w ostatnich miesiącach swojego życia. Żeby odeszła ze starości, w poczuciu bezpieczeństwa, syta, w przyjaznym otoczeniu, pod opieką. Nie w przerażeniu, bólu i tak straszliwym cierpieniu.

I ten żal mnie przygniata.