Inny aspekt całej sytuacji: ktoś ma poukładane życie i nagle w to życie wkracza dziecko, o którym nie miał pojęcia. Sytuacja burzy spokój. Pojawiają się zakłócenia, bo...  może jest kobieta, żona, dla której będzie ciosem to, że on ma dziecko z inną, bo może będą dzieci, które będą obawiały się, że ktoś zabierze uwagę ich ojca, bo może będą zobowiązania finansowe, które mocno wpłyną na domowy budżet. Pojawienie się dziecka wiele zmienia w życiu ludzi, którzy na nie czekają, ale oni przynajmniej mają szansę się na nie przygotować, a nagłe odkrycie, że jest się ojcem, po latach... to musi skomplikować życie.

I w całej tej sytuacji najbardziej poszkodowane jest dziecko.

Znam samotne matki, które dają dzieciom tyle miłości, że nie trzeba jej niczym uzupełniać i które mimo że wychowują je bez partnera, który okazał się dupkiem, uważają, że urodzenie dziecka to najlepsze co ich spotkało, ale w nich po prostu wygrywa miłość. Kochają i są prawdziwymi matkami, co nie zmienia faktu, że dziecko na pewno będzie zadawało sobie pytania i zastanawiało się nad tym, dlaczego rodzice nie mogli stworzyć mu domu razem.

Jest jeszcze kwestia tego, że ono będzie się wychowywało albo bez ojca, albo pod opieką kogoś, kto ojcem nie jest. Jeśli to pierwsze, to samo będzie o ojca pytało. Jeśli to drugie, to może się kiedyś od niego dowiedzieć, zwłaszcza jeśli matka się z nim rozstanie.

Wyobrażacie sobie reakcję dziecka, które wychowywało się całkiem bez ojca i nagle dowiaduje się, że mogło być inaczej? Co ono poczuje? Będzie skrzywdzone przez to, że ktoś uniemożliwił mu stworzenie bliskiej więzi z rodzicem. Dziecko nie będzie się zastanawiało, czy ojciec je chciał czy nie chciał, skoro o nim nie wiedział, tylko poczuje niewyobrażalną stratę i ogromny żal do matki, że odmówiła mu prawa do ojcowskiej miłości, do wsparcia, do bliskości, której mogło doświadczać nawet wtedy, kiedy rodzice nie byli parą. Po czymś takim relacja z matką może bardzo ucierpieć, chyba że dziecko zrozumie jej powody i wybaczy, ale musiałaby mieć mocniejszą podstawę do tego, by zrobić co zrobiła, niż taka - "bo on pomyśli, że go złapałam na ciążę".

Gdybym była facetem i ktoś zataiłby przede mną, że zostało poczęte moje dziecko, czułabym, że w pewien sposób zostało naruszone moje prawo.