Za oknem jest ciemniej z minuty na minutę,
Na moim biurku już stygnie biała herbata,
Niebo kolejne zaś gwiazdozbiory zaplata,
I to miauknięcie kota trwające półnutę.

W swojej dłoni dzierżę pióro niczym batutę,
Pomyślę też chwilę o cudzych tarapatach,
O problemach ludzi oraz całego świata,
Czasami aż chciałoby się wypić cykutę.

Tylko ta myśl, że nikt się w mieszkaniu nie krząta,
Że to jej oczy we mnie głęboko utkwiły,
Czas wyłączyć komputer i stół już posprzątać.

I chociaż nie wiem jak bardzo byłbym dziś miły,
Nikt tu nie przyjdzie, by moje życie poplątać,
Nikt nie powie: "Chodź, przytul mnie z całej swej siły".

****
We wszystkich mowach i w języku duszy
Nad wszystkie są dwa słowa,
Jak w kroplach rosy po suszy,
W nich skarb żywota się chowa.
Jak dwie perełki w oceanie życia,
Jak dwie gwiazdeczki na niebie,
Świecą nam do powicia
Dwa słowa - kocham ciebie...

Roztańczę się na wietrze.
Dla Ciebie będę jak sen,
chleb, albo powietrze.
Nicią jedwabną utkaną
w Twych oczu źrenicach.
Myślą tańczącą
na zapłakanych deszczem
ulicach.
Prawdą, co chodzi
drogami dwiema.
Niemą i cichą od szeptu
westchnienia.
W słowa Twoje się wtulę
pachnące niczym wiosna.
I Twoja będę na zawsze
jak słowik radosna

It's time to let go, it's time to carry on with the show
Don't mourn what is gone, greet the dawn

N' I will be standing by your side
Together we'll face the turning tide

Remembrance, can be a sentence, but it comes to you with a second chance in tow
Don't lose it, don't refuse it, cos you cannot learn a thing you think you know

A new light is warm, shining down on you after the storm
Don't mourn what is gone, greet the dawn

N' I will be standing by your side
Together we'll face the turning tide