Staram się oszczędzać, ale odkładanie pieniędzy niewiele daje, bo tracą na wartości. To trochę jak odkładanie na później żółtego sera, a jak przyjdzie czas go zjeść, to okazuje się, że trzeba go mocno okroić, bo obsechł, spleśniał i zostaje do dyspozycji połowa.

Nie znam się na inwestowaniu, a to podobno jedyna możliwość, żeby coś zaoszczędzić w czasach inflacji. Niestety możliwość obarczona ryzykiem.

W ogóle nadszedł dla mnie czas, w którym w ciągu kilku miesięcy konieczne wydatki przekroczą stan oszczędności. Potrzeby te trzeba będzie częściowo finansować z bieżących dochodów + wszystko, co mam odłożone na koncie. Przeraża mnie to. Oszczędności sprawiały, że czułam się bezpiecznie, a teraz ich nie będzie
Czułam się pewnie dzięki temu, że za odłożone pieniądze mogę wynająć dach nad głową, opłacić ewentualne leczenie, poradzić sobie w przypadku utraty pracy. Niestety pewne kosztowne potrzeby skumulowały się w jednym czasie i pochłoną całe moje oszczędności.

Jak na złość, "zachorował" mi komputer... gdyby nie to, że go bardzo teraz potrzebuję, to bym jakoś przebolała, ale kiedy dowiedziałam się, że zostanę bez niego przez 3-4 tygodnie, bo facet, który ma go u siebie w naprawie, złamał palec i jest na L4, to przypomniałam sobie, jakiego ja mam pecha...
On wraca 7-go, ja 6-go wyjeżdżam, a do 10-go mam napisać 70 stron tekstu. Sytuacja usprawiedliwiła zakup tabletu. Oszczędności stały się słowem w innym języku.