Dlaczego ludzie popełniają samobójstwa?
11 stycznia 2011, autor: pinkmause

  • Facebook
  • Google Plus
  • NK
  • Wykop
  • Twitter
  • Blogger
  • Print

Według szacunków Światowej Organizacji Zdrowia, co trzy sekundy na świecie ktoś podejmuje próbę samobójczą, a co 40 sekund w wyniku zamachu samobójczego umiera jedna osoba.

Epidemiologia samobójstw

Samobójstwa są poważnym problemem zdrowia publicznego. Według WHO są one trzecią najczęstszą przyczyną zgonu w grupie osób w wieku 15-44 lat. W Unii Europejskiej w wyniku samobójstw każdego roku umiera 58 tys. mieszkańców, podczas gdy w wypadkach komunikacyjnych ginie około 50 tys. Najwyższe wskaźniki samobójstw obserwuje się wśród mieszkańców Wysp Brytyjskich oraz krajów Europy Środkowej i Wschodniej, natomiast najniższe wśród muzułmanów. Samobójstwa popełniane są w każdym wieku. Niepokojący jest jednak fakt, że wskaźniki samobójstw coraz częściej dotyczą osób młodych – wśród osób w wieku 15-35 lat samobójstwo jest jedną z trzech najczęstszych przyczyn śmierci.
Wskaźnik liczby samobójstw w ciągu roku mieści się granicach od 0,1 (Egipt) do ponad 40 (Węgry, Rosja, Litwa) na 100 tysięcy mieszkańców. W Polsce wskaźnik ten w ostatnich latach oscyluje wokół 15/100 tys. ludności. We wszystkich krajach, oprócz Chin, samobójstwa częściej popełniają mężczyźni, przy czym w Polsce stosunek ginących w ten sposób mężczyzn do kobiet wynosi 5,5:1, natomiast w innych krajach 2:1. W niektórych krajach (Szwecja, Szwajcaria, Niemcy) obserwuje się wyższe wskaźniki samobójstw wśród protestantów w porównaniu z katolikami czy Żydami. Fenomen ten jest wiązany z wpływami historycznymi, kulturowymi i religijnymi.
Do cech stanu psychicznego chorych ze skłonnościami samobójczymi zaliczyć należy:
– ambiwalencja (chory jednocześnie chce pozbyć się bólu istnienia, a z drugiej strony pragnie żyć),
– impulsywność (samobójstwo jest zwykle aktem impulsywnym i jak każdy impuls trwa zwykle kilka minut lub godzin – opieka w tym okresie osłabia chęć pozbawienia się życia),
– sztywność (działania, myślenie i odczuwanie osób ze skłonnościami samobójczymi są zazwyczaj zawężone).

Próby definicji

W piśmiennictwie przedmiotu znaleźć można, co najmniej kilkanaście definicji samobójstwa. Do najbardziej znanych należą definicja E. Durkheima, francuskiego socjologia żyjącego na przełomie wieków, który w opublikowanym w 1897 roku dziele Le suicide napisał: „Samobójstwem nazywa się każdy przypadek śmierci, będący bezpośrednim lub pośrednim wynikiem działania lub zaniechania, przejawianego przez ofiarę zdającą sobie sprawę ze skutków swego zachowania”. Drugą znaną definicją jest definicja autorstwa profesora Uniwersytetu Kalifornijskiego Edwina Shneidmana: „We współczesnym zachodnim świecie, samobójstwo jest świadomie podjętym działaniem mającym na celu samozniszczenie; jest działaniem, które można określić jako wielowymiarowe zaburzenie występujące u jednostki, której potrzeby nie są zaspokojone i która sama definiuje problem, w którym samobójstwo spostrzega jako najlepsze rozwiązanie”.  Według Nowej Encyklopedii Powszechnej samobójstwo to „celowe zachowanie samodestrukcyjne prowadzące do śmierci biologicznej, które może mieć charakter gwałtowny (np. samobójstwo przez powieszenie się) lub charakter stopniowy (np. samobójstwo przez zagłodzenie się)”. Według Kay’a R. Janisona jest to „śmierć na skutek obrażeń, otrucia lub uduszenia tam, gdzie istnieją (pośrednie lub bezpośrednie) dowody na to, że obrażenia denat zadał sobie sam i zamierzał odebrać sobie życie”. Austriacki psychiatra, Erwin Ringel, w książce „Gdy życie traci sens” dowodzi, że samobójstwo nie jest reakcją nagłą, lecz długotrwałym procesem gromadzenia urazów, które powodują nieustający ból, wyjałowienie psychiki i ogólne osłabienie reakcji obronnych organizmu człowieka. Natomiast wg Encyklopedii Internetowej Wikipedia samobójstwo to „śmierć jednostki, która nastąpiła w wyniku jej celowego, świadomego działania”. Nie ma natomiast definicji, która byłaby akceptowana i stosowana przez wszystkich.
Najważniejszym twórcą typów samobójstw jest socjolog Emil Durkheim. Wyróżnił on cztery sytuacje-typy prowokujące zachowania samobójcze:
1) samobójstwo egoistyczne – jednostka nie jest zintegrowana ze społeczeństwem w stopniu wystarczającym i zmuszona zostaje zaufać jedynie własnym możliwościom; jednostka odczuwa głęboką osobistą porażkę.
2) samobójstwo altruistyczne – jednostka identyfikuje się z kulturą lub ideałem grupy, do której przynależy; jednostka poświęca siebie jako ofiary dla dobra innych.
3) samobójstwo anomiczne – jednostka znajduje się w stanie moralnego rozregulowania, braku zwyczajowych standardów społecznych; jednostka, znajdując się w sytuacji pozbawienia punktów odniesienia, które do tej pory regulowały jej zachowanie, może poczuć się bezużyteczna; życie dla tej jednostki nie ma sensu; istnieje brak łączności z normami i wartościami społecznymi.
4) samobójstwo fatalistyczne – jednostka obciążona jest przesadną regulacją; jednostka widzi jedyną możliwość ucieczki z sytuacji , którą przeżywa, jako niemożliwą do zniesienia.

Czynniki i motywy

Psychologiczne podejście do problemu koncentruje się na poszukiwaniu determinant zachowania w cechach osobowości człowieka. Szczególną uwagę zwraca na zaburzenia osobowościowe i problemy motywacyjne. Jako wspólne cechy charakterystyczne dla potencjalnego samobójcy uznaje się: zaburzenia osobowości (przejściowe lub trwałe), niedojrzałość emocjonalną, małą odporność na stres oraz reagowanie autoagresją na sytuację zagrożenia. Motywy samobójstwa są niezwykle trudne do oceny, przeważają jednak choroby psychiczne i somatyczne, konflikty rodzinne rodzinne oraz alkoholizm. Do czynników podnoszących ryzyko zachowań samobójczych zalicza się: obciążenie rodzinne samobójstwem, sytuacje trudne, wymagania przerastające możliwości danego człowieka. Stwierdzono też wpływ bezrobocia na częstość samobójstw, co prawdopodobnie wiąże się z osłabieniem więzi międzyludzkich, zmniejszeniem kontaktów społecznych oraz trudnościami finansowymi. Czynnikami, które znacznie podnoszą ryzyko samobójcze są też przetrwałe zaburzenia nastroju (trwające co najmniej dwa tygodnie), psychologiczne przeżywanie depresji, poczucie beznadziejności, bezwartościowości, myśli samobójcze, lepsze przystosowanie do życia przed wystąpieniem choroby, wyższe oczekiwania wobec własnych osiągnięć, wyższa świadomość swojej choroby.
Najważniejsze czynniki ryzyka popełnienia samobójstwa to:
– płeć męska,
– podeszły wiek,
– osamotnienie,
– rasa biała,
– określone zawody: psychologowie, lekarze, farmaceuci, chemicy, rolnicy,
– przyjęcie lub wypis ze szpitala psychiatrycznego w ostatnim czasie,
– izolacja społeczna,
– samouszkodzenia w wywiadzie (ryzyko zwiększone 100-krotnie),
– depresja,
– nadużywanie alkoholu,
– zaburzenia osobowości,
– schizofrenia,
– przewlekła choroba somatyczna.
Badacze problemu podają, że 80% chorych podejmujących próby samobójcze wypowiadało urojenia i doznawało omamów, jednak badania kliniczne rzadko wykazują, że próby samobójcze są wynikiem nakazów psychotycznych i na ogół nie występują wtedy, kiedy pacjenci przeżywają najbardziej nasilone objawy psychotyczne. Z badań innych autorów wynika, że najczęstszymi czynnikami prowadzącymi do prób samobójczych jest pojawienie się na początku choroby takich objawów, jak: obniżenie nastroju, poczucie winy oraz utrata zaufania do siebie i innych.
Wśród podawanych przyczyn prób samobójczych najczęściej pojawia się:
1. depresja – 33%,
2. utrata bliskiej osoby – 17%,
3. niepokój związany z objawami psychotycznymi – 13%,
4. reakcja na stresujące wydarzenia życiowe – 12%,
5. działanie pod wpływem imperatywnych omamów słuchowych – 5%,
6. nadużycie środków psychoaktywnych – 6%,
7. w celu zwrócenia uwagi – 2%,
8. przyczyny nieznane – 12%.
W grupie chorych z rozpoznaniem schizofrenii nie występuje przewaga płci żeńskiej w częstotliwości podejmowania prób samobójczych. Wskaźnik udanych prób jest bardzo wysoki – około 10%. Stosowanie leków u tych chorych nie zmienia tego wskaźnika, jak to obserwuje się w przypadku depresji pierwotnej. Najwyższe ryzyko zamachu samobójczego występuje w pierwszych 10 latach trwania choroby. W Stanach Zjednoczonych 60-80% chorych psychiatrycznych ujawnia myśli samobójcze, 20-40% dokonuje prób samobójczych, a 10-15% dokonuje aktu samobójczego. Badania innych autorów potwierdzają wysoką korelację pomiędzy samobójstwami, a objawami depresji (utrata apetytu, zaburzenia snu, zmęczenie, obniżenie aktywności, utrata libido, nastrój depresyjny), a także wcześniejszymi próbami samobójczymi w wywiadzie. Depresja towarzyszy także często innym chorobom psychicznym i wówczas stanowi czynnik ryzyka. Spośród ludzi z rozpoznaną głęboką depresją około 15% umiera z powodu samobójstwa. Jednak ryzyka tego nie powinno się też lekceważyć w przypadku ludzi z łagodniejszą formą depresji. Myśli samobójcze powinny być zawsze traktowane jako zagrożenie i zwykle wymagają albo leczenia szpitalnego albo bardzo dokładnego obserwowania i nadzoru.
Ryzyko samobójstwa wśród młodzieży i młodych dorosłych napawa szczególnym niepokojem, ponieważ odsetek samobójstw w tej grupie zwiększa się wraz z ogólną częstością występowania przemocy w społeczeństwie. Nastolatki mogą podejmować zamachy samobójcze bez uświadomienia sobie jak łatwo doprowadzić taki zamach do skutku. Młodzież unika też rozmów o swoich myślach i uczuciach, zwłaszcza ze swoimi rodzicami. W takich przypadkach zaniepokojeni rodzice mogą podzielić się lub odkryć swoje niepokoje najbliższemu przyjacielowi nastolatka. Ryzyko samobójstw wśród ludzi starszych wiąże się z ich ogólnym złym stanem zdrowia, stanami depresyjnymi związanymi z zaburzeniem psychicznym, albo z czynnikami społecznymi (brakiem zainteresowania ze strony dorosłych dzieci, zakończeniem pracy zawodowej, utratą kontaktów przyjacielskich). W Stanach Zjednoczonych samobójstwa osób starszych osiągają największe natężenie w wieku 80-84 lat. Obserwacje wskazują, że samobójstwa są częstsze wśród osób starszych, próby samobójcze wśród młodszych.
Do zaburzeń psychicznych, w przebiegu których może dojść do próby samobójczej należą: depresja, zaburzenia osobowości (szczególnie osobowość antyspołeczna oraz osobowość typu „borderline”), uzależnienie od alkoholu i/lub narkotyków oraz schizofrenia. Dokonane samobójstwa są częstsze wśród chorych psychicznie, cierpiących na zaburzenia afektywne lub psychozy, natomiast próby samobójcze częściej zdarzają się u osób z zaburzeniami osobowości, uzależnionymi od alkoholu lub narkotyków. U alkoholików najczęstsze samobójstwa mają miejsce około 40 roku życia, co badacze problemu wiążą z współwystępowaniem uzależnienia od alkoholu i zaburzeniami depresyjnymi. Osoby z zaburzeniami osobowości częściej są uzależnione od leków lub narkotyków. W ciągu całego życia osoby uzależnionej ryzyko określa się najczęściej na 10-15%. Obecnie szacuje się ryzyko samobójstwa u osób z problemem alkoholowym na ok. 4%. Najnowsze badania dotyczące zachowań samobójczych w schizofrenii wskazują, że rozpowszechnienie prób samobójczych w tej grupie chorych wynosi 33% i płeć, rasa, poziom edukacji, stan cywilny nie mają istotnego wpływu na ten wskaźnik.
Niektóre choroby somatyczne, szczególnie przewlekłe, wiążą się z większym ryzykiem popełnienia samobójstwa. W grupie chorych na padaczkę do przyczyn częstszych zachowań samobójczych zalicza się: agresywność, impulsywność oraz upośledzenie sprawności fizycznej. U nosicieli wirusa HIV ryzyko podjęcia próby samobójczej jest 30 razy wyższe niż w populacji ogólnej. Okresy, z którymi związane jest szczególnie wysokie ryzyko to: w moment rozpoznania, śmierć przyjaciela chorego na AIDS, zaostrzenie objawów psychiatrycznych. W przebiegu chorób nowotworowych obserwuje się podwyższone wskaźniki samobójstw, a ryzyko jest szczególnie duże u mężczyzn, w ciągu pierwszych pięciu lat po rozpoznaniu choroby oraz u chorych przechodzących chemioterapię. W grupie chorób przewlekłych podwyższone ryzyko dokonania samobójstwa obserwuje się w: cukrzycy, stwardnieniu rozsianym oraz przewlekłych chorobach nerek i wątroby.
Pamiętać należy również (poza wymienionymi już czynnikami) o czynnikach środowiskowych oraz socjodemograficznych. Ryzyko samobójstwa jest podwyższone w przypadku osób rozwiedzionych, owdowiałych, stanu wolnego, będących w separacji lub mieszkających samotnie w stosunku do osób znajdujących się w związku małżeńskim. Istotnym czynnikiem ryzyka dla zachowań samobójczych są również przypadki samobójstw w rodzinie. Ryzyko jest około 4-krotnie wyższe dla osoby, której krewny popełnił samobójstwo niż dla osoby, w rodzinie której nie obserwowano takich przypadków.
Ogólnie uważa się, że nie bez znaczenia są również warunki pogodowe. W literaturze wielokrotnie poruszano problem zależności pomiędzy zachorowalnością i śmiertelnością ludzi a warunkami meteorologicznymi. Na szkodliwe działanie pogody, tzw. psychiczne odczuwanie pogody, jest narażony przede wszystkim układ nerwowy, a dopiero później podlegają jemu inne narządy. Najbardziej wrażliwi na sytuacje meteorotropowe są pacjenci cierpiący na depresję, schizofrenię, neurotycy, a także narkomani i alkoholicy. Właśnie tacy pacjenci zaliczani są do grupy największego ryzyka zamachów samobójczych. Wśród meteorotropowych sytuacji pogodowych wyróżnia się m.in.: układy niskiego ciśnienia i związane z nimi nagłe zmiany poszczególnych elementów meteorologicznych (głownie ciśnienia atmosferycznego i temperatury powietrza) podczas przechodzenia frontów atmosferycznych, szczególnie frontu chłodnego oraz występowanie wiatru halnego czy burz.

Metody samobójstw

Niezwykle trudno wyjaśnić, dlaczego niektóre osoby podejmują decyzję o popełnieniu samobójstwa, podczas gdy inne tego nie robią. Wśród metod popełnienia samobójstwa dominuje powieszenie, z innych należy wymienić – zatrucie, skok z wysokości i utopienie. Na ogół panuje zgodność badaczy, że częstość aktów samobójczych jest zależna od pory roku. Największe ich nasilenie obserwowane jest w późnych miesiącach wiosennych, co jedni wiążą ze zmianą temperatury na cieplejszą, inni ze zmianami społecznymi następującymi często przed okresem wakacyjnym. U mężczyzn stwierdza się jeden szczyt wiosenny, natomiast u kobiet występują dwa szczyty: jeden wiosną drugi jesienią. Metody polegające na zatruciu, np. lekami, nie wykazują związku z porą roku.
Wśród osób podejmujących najcięższe próby samobójcze:
– 42% usiłowało odebrać sobie życie poprzez przedawkowanie leków,
– 16% – przez podcięcie sobie nadgarstków,
– 8% – przez skok z wysokości,
– 6% – przez powieszenie,
– 18% innymi sposobami (np. rzucenie się pod pociąg).
Do najczęściej obserwowanych w Polsce sposobów zaliczamy:
– powieszenie się,
– rzucenie się z wysokości
– oraz zażycie środków nasennych,
– rzadziej zastrzelenie się, zażycie trucizny lub otrucie gazem.
Próby samobójcze oraz samobójstwa mają poważne konsekwencje emocjonalne dla rodziny i przyjaciół. W przypadku rodzin osób, które podjęły próbę samobójczą szczególny niepokój wiąże się z ryzykiem ponownego podjęcia takiej próby. Oprócz kosztów emocjonalnych, samobójstwa wiążą się również ze znacznymi kosztami ekonomicznymi związanymi z opieką lekarsko-psychologiczną, opieką nad rodzinami osób, które popełniły samobójstwo oraz utratą określonego potencjału ekonomicznego. Szacuje się, że w skali całego świata koszty ekonomiczne samobójstw sięgają miliardów dolarów.

Profilaktyka

Zmniejszenie liczby samobójstw zależy od umiejętności rozpoznawania i leczenia depresji, dlatego niezmiernie istotne jest ustawiczne kształcenie tych umiejętności wśród lekarzy. W krajach takich jak Szwecja, Węgry, czy Japonia dzięki kształceniu lekarzy uzyskano lepsze wskaźniki rozpoznawania depresji i skutecznego leczenia tej choroby, co doprowadziło do obniżenia częstości samobójstw. Jeżeli jest to możliwe, w przypadku rozpoznania zagrożenia samobójczego choremu należy ograniczyć dostęp do środków umożliwiających podjęcie próby samobójczej, takich jak: pasek od szlafroka, spodni, tabletki, żyletki, środki chemiczne, broń biała lub palna. W Chinach, Indiach, czy Sri Lance znaczna liczba samobójstw popełniania jest przy zastosowaniu pestycydów, zatem ograniczenie dostępu do tych substancji może prowadzić do obniżenia wskaźników samobójstw w tych krajach.
Nie trzeba być profesjonalistą, żeby komuś pomóc. Większość niedoszłych samobójców zawdzięcza życie laikom, którzy ich wysłuchali, okazali im pomoc i zainteresowanie. Okazywanie zainteresowania, troski i ciepła, a także niewerbalne okazywanie akceptacji jest wyrazem szacunku i uznania jego wartości. Chorego należy wspierać i okazywać mu zrozumienie. Należy skupić się na uczuciach chorego, z którym się rozmawia oraz starać się zrozumieć jego uczucia. Potencjalnego samobójcy nie należy zostawiać samego. Zawsze należy pamiętać o możliwości skierowania chorego do lekarza psychiatry, który może zaproponować kolejne kroki, włącznie ze skierowaniem do szpitala. Skuteczne zapobieganie samobójstwom obejmuje również takie inicjatywy, jak dostęp do telefonów zaufania, ośrodków interwencji kryzysowych, czy też portali internetowych, gdzie osoby zagrożone samobójstwem mogą uzyskać wsparcie i pomoc. Zapobieganie samobójstwom może być skuteczne tyko wtedy, kiedy zastosowane zostanie holistyczne podejście, obejmujące wszystkie możliwe aspekty zachowań samobójczych.
Szczególne znaczenie dla zmniejszenia liczby samobójstw mają umiejętności pracowników ochrony zdrowia, ich wiedza, empatia oraz troska o drugiego człowieka, dlatego konieczne jest systematyczne ich szkolenie. Niezbędne jest prowadzenie edukacji dotyczącej problematyki samobójstw w społeczeństwie.
Bibliografia:
A. Grzywa, A. Kucmin, T. Kucmin: Samobójstwa – epidemiologia, czynniki, motywy i zapobieganie. Część I. Polski Merkuriusz Lekarski, tom XXVII, nr 161/2009, s. 432-436.
A. Grzywa, A. Kucmin, T. Kucmin: Samobójstwa – epidemiologia, czynniki, motywy i zapobieganie. Część II. Polski Merkuriusz Lekarski, tom XXVIII, nr 164/2010, s. 174-176.
J. Trepińska, K. Piotrowicz, R. Bąkowski, F. Bolechała: Pogoda a samobójstwa. Balneologia Polska, nr 1/2006, s. 51-55.
Zebrała: Marta

Zobacz również:

  1. Pigułka gwałtu nadal krąży
  2. Jak uchronić się przed porwaniem
  3. Przemoc wobec kobiet – czy Twój sąsiad Ci pomoże?
  4. Maltretowanie dziecka przez chore osoby



Możesz śledzić wszystkie odpowiedzi do tego wpisu poprzez kanał .

7 komentarzy do Dlaczego ludzie popełniają samobójstwa?

  1. avatar brak pisze:

    piszecie tutaj że samobójstwo popełniaja osoby które nie maja rodziny przyjaciół miłosci 2 dni temu powiesił sie mój kolega miał rodzine przyjaciół zawsze mógł na nich liczyc powodem tez nie była żadna dziewczyna !!!od poniedziałku miał zacząc nową prace , nie narzekał na brak pieniedzy bo niedawno wrocił z niemiec co prawda był młody bo dopiero miał skonczyc 23 lata w tym roku. jeszcze tego samego dnia 2 godz przed samobójstwem spotkalismy sie w kilka osób smiał sie umówilismy sie jak zwykle o 20 na sali (jak w kazdą sobotę)i nie przyszedł …. dzwonilismy do niego kilkanascie razy ale nie odbierał …. rano dowiedzielismy sie ze nie żyje wszyscy byli w szoku smutek żal… ból… a co najgorsza wszyscy sie obwiniaja ze w czasie kiedy bawilismy sie i smialismy na sali od wisiał sam bez nikogo ze jakby ktos po niego poszedł moze by do tragedi nie doszło nic nie zauwazyliśmy niepokojącego zawsze był typem człowieka szczerego gdy cos mu nie pasowało to mówił zawsze mógł liczyc na nasza 7 osobową ekipe znalismy sie od dziecka. co mogło go skłonic do samobojstwa??? pomóżcie …..

  2. avatar dabusia pisze:

    Jak żyć z Świadomością, że mój ojciec się powiesił? A ja nie mogłam mu pomóc? Nie potrafię sobie z tym poradzić !

  3. avatar myslalam o tym wiele razy pisze:

    Ludzie popelniaja samobujstwa, gdy przestaja zyc, tylko egzystuja. gdy nic ich nie cieszy, gdy nie maja zadnej zyjacej rodziny i sa bardzo samotni, gdy nie zarabiaja wystarczajaco by zyc tylko egzystowac… gdy nie maja przyjaciol, kolegow….

    Wyzej wymienione problemy u jednej osoby.

    • avatar dabusia pisze:

      ludzie popełniajacy samobójstwo zostawiają spustoszenie w psychice najbliższych… mój ojciec się powiesił a ja nie potrafię się z tym uporać …

  4. avatar ciekawy pisze:

    Ale jak dostrzec ze cos jest nie tak? Kiedy trzeba rozmawiac i co bardzoo wazne to przychodzi czesto nagle, bez zalaman i wskaznikow!

  5. avatar Anonim pisze:

    :{{{{{{{{{{{{{{{{{{{

Dodaj komentarz


9 − = sześć


Restauracje
Kursy i szkolenia
Sklepy internetowe
SPA
Medycyna estetyczna
Szkoły tańca
Sport i rekreacja
Fryzjerzy
Salony kosmetyczne
Specjaliści w okolicy
Prywatne przedszkola
Ślub i wesele
Relaks i turystyka

Galeria

+ Dodaj Foto

Aleja handlowa

Pachnąca linia pielęgnacyjna Let’s Celebrate Pachnacadrogeria.pl
Podaruj sobie luksus - teraz kupuj taniej!
Cena:
od 5,09 zł
NUMIS MED balsam do rąk z mocznikiem Urea 10% - 75 ml
Pielęgnuje ekstremalnie suchą skórę - teraz rabat 20%
Cena:
8,70 zł
Serum do rzęs BODETKO LASH
Dedykowane jest dla osób, które pragną mieć dłuższe i gęstsze rzęsy
Cena:
149 zł
Herbata oczyszczająca skórę BIO (Pukka)
Pijąc ją każdego dnia zapewnisz swojej skórze zdrowy i piękny wygląd
Cena:
18,89 zł
Meblowy outlet on line
Czerwona sofa ze skóry naturalnej rozkładana z dużym pojemnikiem, Transport Gratis!!!
Cena:
1 995 zł
Satynowa pościel
Wysoka jakość - sklep Darymex.pl
Cena:
118 zł
Polecamy więcej
Święta pachnące naturą – podaruj bliskim roślinną pielęgnację od Elfa Pharm
Święta pachnące naturą – podaruj bliskim roślinną pielęgnację od Elfa Pharm
Wzmocnienie odporności – nie tylko na zimę
Wzmocnienie odporności – nie tylko na zimę
Piękne i długie rzęsy z Bodetko Lash!
Piękne i długie rzęsy z Bodetko Lash!
Najlepsze kosmetyki do włosów polecane przez blogerki!
Najlepsze kosmetyki do włosów polecane przez blogerki!
FORUM - bieżące dyskusje
Czego najbardziej brakuje Wam na ob…
Na codzień w Irlandii brakuje mi najbardziej rodziny i polskich gazet czy książek......
Pokój malucha
Zdecydowanie się zgadzam tylko ciepłe pastelowe kolory, które uspokajają nasze pociechy. Ja znalazłam...
pokój dziecięcy
Ja ostatnio odkryłam sklep na Warszawskim Wilanowie, nazywa się caramella. Mają wszystko od łóżeczek,...
Pomysł na obiad
hmm może gołąbki w sosie pomidorowym ? Ja ostatnio to robiłam. I muszę...
facebook
Strona główna O nas Regulamin Kontakt Reklama dodatkowy zarobek ZOSTAŃ REDAKTOREM