Przychodzi znienacka, często w nieodpowiednim momencie, a my za nic nie możemy jej opanować. Mowa o czkawce, czyli rytmicznym powtarzającym się, mimowolnym skurczu przepony i mięśni oddechowych klatki piersiowej powodującym wdech z równoczesnym zamknięciem głośni, co wywołuje charakterystyczny odgłos.

Występuję powszechnie, zazwyczaj znika samoistnie, niestety nieraz przybiera formę przewlekłą, gdy trwa powyżej 48 godzin, jest to bardzo męczące i może nawet powodować bezsenność.

Niektóre przyczyny występowania czkawki powszechnej:

spożywanie zbyt ostrych lub suchych potraw
picie bardzo gorących lub zimnych napojów
nadmierne spożywanie napoi alkoholowych
mówienie podczas jedzenia, połykanie dużych kęsów
zdenerwowanie, stres
zbyt intensywny ruch po jedzeniu

Niektóre przyczyny występowania czkawki przewlekłej:

choroby ośrodkowego układu nerwowego (zapalenia, choroby naczyniowe, guzy itp.)
schorzenia metaboliczne (mocznica, cukrzyca)
toksyny (zatrucie alkoholowe)
niektóre leki
choroby szyi i klatki piersiowej (np. zapalenie płuc)
choroby jamy brzusznej
operacje w obrębie klatki piersiowej i jamy brzusznej
ciąża

Sposoby, które mogą pomóc uporać się z uciążliwą czkawką:

• wstrzymać oddech
• wypić jednym tchem szklankę wody
• zjeść łyżkę cukru z amolem
• zjeść łyżkę miodu
• wydychając i wdychając powietrze z papierowej torebki
• zastopować środki uspakajające lub rozkurczające
• possać kostkę lodu
• pogryźć i przełknąć kawałek suchego chleba
• wypłukać gardło wodą
• zastosować Aromaterapie. Niektóre olejki eteryczne łagodzą napady czkawki

Zobacz również:

1. Czkawka – jak sobie z nią poradzić?
2. Domowe sposoby na gorączkę
3. Mleczne maseczki – domowe sposoby
4. Pielęgnacja dłoni: domowe maseczki

Dmuchaj na zimne

Trzeba rozgrzać silnik

Odpoczynek od alergii

Jest zima, bo Ziemia jest daleko od Słońca

Najlepiej nie wychodzić z domu

PRAWDA. Specjaliści radzą, aby w bardzo mroźny dzień poza domem nie przebywały ani przez chwilę malutkie dzieci. Dzieci nieco starsze, kilkuletnie, mogą wychodzić tylko na krótkie spacery. Na działanie mrozu szczególnie narażone są też osoby, u których występują choroby układu krążenia i układu oddechowego. Szczególnie ludzie starsi, mający niższą odporność organizmu niż młodzi, powinni unikać wychodzenia z domu w bardzo mroźny dzień. Nagły spadek temperatury jest także niekorzystny dla osób cierpiących na astmę – powoduje u nich nasilenie się duszności. Eksperci przypominają, że jeśli musimy już wyjść z domu, to lepiej przebywać na zewnątrz częściej, ale krótko, niż raz, a długo. Dlatego w czasie spaceru warto co jakiś czas wstępować np. do sklepów, aby się ogrzać. Lekarze przypominają też, aby przed wyjściem natłuszczać skórę, ponieważ mróz może powodować pękanie naczyń krwionośnych.

Ciepłe ubranie

Zmrożonego laptopa nie należy uruchamiać

Zobacz również:

1. Zimą kobiety są piękniejsze?
2. Zimowe mity: czy alkohol rozgrzewa?
3. Dekalog kobiety dojrzałej
4. Jak przygotować się na narty i do innych sportów zimowych?

Moc warzyw i węglowodanów złożonych

Najważniejszą grupą produktów dla każdego diabetyka są warzywa oraz produkty zbożowe dostarczające węglowodanów złożonych. Warzywa, szczególnie spożywane na surowo, dostarczą wielu potrzebnych witamin niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Należy jednak wystrzegać się buraków ze względu na dużą zawartość cukrów. Podobnie, powinno się zachować szczególną ostrożność wobec zielonego groszku, kukurydzy, ziemniaków oraz gotowanej marchwi. Najlepsze efekty zostaną osiągnięte, jeżeli wyeliminujemy całkowicie białą mąkę z jadłospisu. Na miejsce ziemniaków i makaronu powinna wkroczyć niezwykle odżywcza kasza (szczególnie gryczana, jaglana) oraz brązowy lub dziki ryż, a kajzerki i białe pieczywo należy zastąpić wariantem razowym, najlepiej z dodatkiem różnorodnych ziaren.

Ostrożnie z proteinami!

Z założenia większość osób wie, iż posiłki przygotowywane dla diabetyków nie mogą zawierać dużej ilości tłuszczu. Niestety, znacznie mniej zdaje sobie sprawę, że białko też powinno spożywać się w znacznie ograniczonych ilościach. Bardzo korzystnie sprawdza się w takiej sytuacji diety bezmięsne – wegetariańska czy wręcz wegańska. Pozwalają one bowiem znacznie zminimalizować udział nie tylko tłuszczy zwierzęcych w diecie, bądź całkowicie je wyeliminować, ale łatwiej kontrolować ilości spożywanego białka. Ci jednak, którzy nie potrafią pożegnać się z mięsem, powinni wybierać to najchudsze, czyli na przykład drób czy cielęcinę. Ryby zalecane są raz w tygodniu. Tłuszcze zwierzęce radzi się zastępować roślinnymi, więc odrzucenie masła na pewno zbawiennie wpłynie na zdrowie. Zamiast tego, dobrze używać w kuchni oliwy z oliwek lub oleju lnianego. Idealnym urozmaiceniem diety będą wszelkiego rodzaju orzechy, pestki dyni i słonecznika.

Problematyczne owoce

Dylemat mogą sprawić jedynie owoce. Owszem, jest w nich mnóstwo witamin i składników mineralnych, jednakże nie wolno zapominać, że zawierają bardzo dużo cukru. Dlatego osoby dotknięte cukrzycą powinny wystrzegać się bananów i winogron, polecane są natomiast grapefruity i jabłka. Co ciekawe, istnieją też takie owoce, które wręcz pomagają walczyć z nieprawidłowym poziomem cukru we krwi. Za odpowiednią pracę trzustki odpowiada m.in. aronia, z której sok ma działanie profilaktyczne i wspomagające leczenie. Niestety, większość dostępnych w sprzedaży soków jest najczęściej wzbogacanych dodatkiem cukru lub słodzików, a wchłanialność witamin jest znikoma. Warto więc dokładnie przeszukać rynek produktów funkcjonalnych, ponieważ oferuje on bezpieczniejsze i skuteczniejsze substancje. Przykładem preparatu wykorzystującego zbawienne właściwości aronii jest ALFA NECTAR, który w składzie zawiera również wyciąg z bogatej w witaminę C czarnej porzeczki. Dodatkowo, dzięki nowoczesnej metodzie jonizacji, pozwala zaabsorbować ponad 90% zawartych w nim dobroczynnych substancji.

Dbanie o siebie to podstawa!

Przede wszystkim jednak należy przebywać pod stałą opieką lekarza diabetologa. Nie zaszkodzą również konsultacje z dietetykiem. Dieta dla cukrzyków nie musi być tak rygorystyczna, jak się wszystkim wydaje, szczególnie, jeżeli choroba została wykryta stosunkowo wcześnie. Od czasu do czasu nawet, jeżeli nie ma przeciwwskazań specjalisty, można sobie pozwolić na ciastko czy kawałek tortu. Najważniejsze jest spożywanie właściwie skomponowanych, bogatych w witaminy posiłków o stałych porach, odpowiednio dobrana forma aktywności fizycznej oraz właściwa suplementacja.

Ilona Ismaiłowa, ekspert z branży health

Zobacz również:

1. Jagody acai – właściwości i zastosowanie
2. Dieta dla cukrzyków i przepisy na potrawy
   
3. Najczęstsze pułapki jedzeniowe
4. Cukrzyca to wyrok?

Jeśli zdarza ci się cierpieć na biegunkę, powinieneś zadbać o odpowiednią dietę.

Należy pić nawet do 3-4 litrów przegotowanej, letniej wody dziennie oraz stosować płyny nawadniające. Np. szklanka ciepłej wody z łyżeczką cukry lub glukozy oraz ¼ łyżeczki soli. Nasilona biegunka może bowiem prowadzić do odwodnienia.

Unikaj słodyczy, wszelkich napoi słodzonych, słodkich owoców, ponieważ zawarte w nich węglowodany wzmagają fermentację w jelitach, nasilając przy tym dolegliwość. Jedynym wyjątkiem jest wygazowana coca-cola, która w tym przypadku może pomóc.

Jedz kleiki o działaniu zapierającym. Używaj do tego gotowaną marchew, ziemniaki, ryż, kaszę jęczmienną, tarte jabłko, banany.

Gdy biegunka ustąpi, kontynuuj dietę lekkostrawną, by dać jelitom odpocząć. Zrezygnuj z warzyw strączkowych, cebulowych i kapustnych. Wywołują wzdęcia i problemy trawienne.

Miej w swojej apteczce leki przeciwbiegunkowe. Przywracają normalną pracę jelit. Hamują wzmożoną perystaltykę i zwiększają wchłanianie wody z jelita.

Zobacz również:

1. Grypa żołądkowa: objawy i pierwsza pomoc
2. Zalecenia w przewlekłym zapaleniu trzustki
3. Czy warto stosować probiotyki?
4. Pasożyty u ludzi

Większość z nas ma już to za sobą. Przyznam, że bardzo się stresowałam przed tą pierwszą wizytą u ginekologa. Nie potrzebnie. Pani ginekolog była miła i skończyło się tylko na rozmowie. Za drugim razem też się stresowałam bo wiadomo, badanie, fotel, dotykanie i zaglądanie w intymne części ciała…

Jednak nie było źle. Od tego pierwszego wrażenia , jakie odnosi się podczas pierwszej wizyty, zależy potem stosunek do ginekologa w całym dorosłym życiu. Moje wrażenie było bardzo pozytywne dlatego teraz regularnie chodzę do lekarza już bez tak wielkiego stresu (chociaż wiadomo, że stres zawsze jest).

Kiedy wizyta u ginekologa jest konieczna?

– U kilkumiesięcznych dziewczynek sklejają się wargi sromowe. Wynika to z zaniedbań higienicznych lub zmian hormonalnych – opowiada prof. Baranowski. Mamy powinny zatem zwracać uwagę na wszelkie zaczerwienienia, przebarwienia, guzki i wysięki u córek. Nawet nastolatki mogą chorować na nowotwory narządów płciowych. Dlatego tak ważne jest, by szybko reagować na powiększenie u nich brzucha. Niepokoić powinna też asymetria rozwoju piersi, owłosienie na klatce piersiowej i na twarzy oraz nadmierny trądzik, który może być oznaką wadliwej pracy jajników.
Młode dziewczyny nie zdają sobie sprawy z zaburzeń miesiączkowania. Powód do wizyty u ginekologa daje zarówno zbyt wczesna pierwsza miesiączka (przed ukończeniem 12 lat), jak i jej brak u 16-letniej dziewczyny. Pierwsze miesiączki często prowadzą do osłabienia. Dziewczynki stają się blade, mają kłopoty z koncentracją. Jeśli rodzice zauważą takie objawy, a krwawienia są obfite lub bolesne, przyda się wizyta u specjalisty.

Może z mamą?

Opowiedz córce, z czym wiąże się pierwsza wizyta u ginekologa, czego może się spodziewać. Wytłumacz, dlaczego regularne badania są tak istotne.
Uprzedź córkę, że podczas pierwszej wizyty lekarz będzie zadawał dużo pytań ( o datę pierwszej miesiączki, długość cyklu, krwawienia, ból). Powiedz, że po rozmowie lekarz przeprowadzi badanie na specjalnym fotelu ginekologicznym, dlatego będzie musiała się rozebrać od pasa w dół. Zapewnij, że choć badanie nie jest może przyjemne, to nie boli i trwa bardzo krótko. Doradź, że pierwsza wizyta u ginekologa powinna odbyć się między krwawieniami (jeśli córka miesiączkuje) – badanie będzie mniej nieprzyjemne.

Każde zmuszanie dziewczyny do badania wiąże się z pogwałceniem jej prywatności i może nawet odbić się na jej późniejszym życiu seksualnym. Warto też oswoić dziecko z gabinetem ginekologicznym przed każdym badaniem.
Nie ma nic gorszego niż straszenie dziecka. Możemy mu tym wyrządzić wielką krzywdę. Nieprawdą są też historie opowiadane przez dziewczynki, że wizyta u ginekologa boli. Owszem badaniu może towarzyszyć pewien dyskomfort lub uczucie zimna podczas wziernikowania, ale nic nie boli.

Obecność rodzica nie jest wymagana w przypadku piętnasto- i szesnastolatek oraz starszych dziewczyn. Matka jednak zawsze może pomóc lekarzowi informując o przebytych przez dziecko chorobach i operacjach. Należy pamiętać, że lekarza obowiązuje tajemnica zawodowa. Ginekolog nie ma prawa informować rodzica o tym, czy dziewczynka jest nadal dziewicą czy nie. Każda dziewczyna może sobie zażyczyć, aby rodzic podczas badania pozostał przed gabinetem.
Specjalista ma natomiast obowiązek zawiadomić prokuraturę, jeśli dziecko miało kontakty seksualne przed ukończeniem czternastego roku życia.

Jak wygląda badanie?

Nie zawsze mała dziewczynka jest badana podobnie jak osoba dorosła. Czasami nie ma takiej potrzeby. W niektórych przypadkach wystarczy skorzystać z pomocy ultrasonografu.
Najczęściej jednak u starszych nastolatek wykonuje się badanie palpacyjne narządu płciowego, badanie we wziernikach oraz piersi. Pierwsze i drugie jest potrzebne do wykluczenia:
•    zmian anatomicznych,
•    wad wrodzonych,
•    nadżerki szyjki macicy,
•    torbieli jajników.
Badanie piersi ma na celu ocenę stopnia rozwoju piersi, wykrycie ewentualnych guzków bądź nieprawidłowości.

By zapobiec chorobie

Zanim młoda dziewczyna rozpocznie współżycie powinna przebadać się ginekologicznie. Umożliwi to rozpoznanie ewentualnych nieprawidłowości oraz pozwoli dobrać odpowiednią metodę antykoncepcji.
Jeśli dziecko uskarża się na jakiekolwiek dolegliwości, badanie u ginekologa powinno być przeprowadzone wcześniej. Nie należy bagatelizować przede wszystkim zaburzeń w miesiączkowaniu. Warto pamiętać, że cykle przez pierwsze dwa, trzy lata nie muszą być regularne. Za prawidłowy uważa się cykle trwające od 21 do 35 dni. Dłuższe, bądź krótsze cykle miesiączkowe należy uważać za nieprawidłowe. Uregulowanie miesiączki może nastąpić nawet po 6 latach od wystąpienia pierwszego krwawienia. Tylko część dziewcząt miesiączkuje regularnie od początku. Jeśli pojawiają się stany zapalne, to wizyta u lekarza umożliwi nam rozpoznanie najczęściej jeszcze łagodnego stadium choroby. Nie należy lekceważyć też zmian zapalnych zwykle powstających po kuracji antybiotykowej, występujących na tle grzybicy.

Kobieta czy mężczyzna?

Ten wybór zależy całkowicie od Was. Na pewno podczas tego pierwszego razu będzie Wam się lepiej rozmawiało z kobietą. Gdy pomyślałam, że Pani doktor też musi się badać i przechodzi to, co każda kobieta – stres, nerwy i dyskomfort – to jakoś stres stawał się mniejszy. Ja byłam u kobiety. Jednak potem zdarzały mi się wizyty u mężczyzn. Przyznam, że było to bardziej krępujące ale podczas badania odniosłam wrażenie, że lekarz jest bardziej delikatny i ostrożniejszy.

Na pewno nie każdy taki jest i dla niektórych to tylko „kolejna pacjentka, którą trzeba przebadać i tyle”. Nie życzę nikomu takich lekarzy, którzy są ginekologami nie z powołania a z przymusu.

Przy wyborze lekarza powinnyśmy kierować się przede wszystkim własnymi przekonaniami. Naprawdę nie ma żadnej reguły, która mówi, że mężczyźni są lepszymi ginekologami od kobiet – czy odwrotnie. Zarówno lekarz jak i lekarka mogą być wybitnymi specjalistami, którzy z poczuciem humoru i profesjonalnie wykonają badanie ginekologiczne. Dlatego pytaj, szukaj tak długo, aż znajdziesz specjalistę,  u którego wizyta nie będzie dla ciebie gehenną. I nie zapominaj – idealnego specjalistę możesz znaleźć tak wśród mężczyzn, jak i wśród kobiet.

Materiały: www.Poradnikzdrowie.pl, www.ofemini.pl, www.poradynazdrowie.pl

Zobacz również:

1. Jak hormony wpływają na zachowanie kobiety?
2. Estrogeny – źródło kobiecości
3. Czy stringi mogą być niezdrowe?
4. Samokontrola piersi

Rano przesypiasz budzik, bierzesz szybki prysznic, ubierasz się i pędzisz do pracy, wpadając po drodze po kawę na wynos. W ciągu dnia podjadasz batoniki, albo czekasz na porę obiadową by wrzucić „coś na ząb”.

W dodatku brakuję Ci już energii i wiesz, że musisz uciąć sobie drzemkę, by wytrzymać cały dzień. Tymczasem, wystarczyło poświęcić więcej czasu o poranku, by przyszykować sobie wartościowe śniadanie i zjeść je jeszcze przed wyjściem z domu. Dlaczego? Bowiem śniadanie jest najważniejszym posiłkiem w ciągu dnia.

Daje energię na cały dzień. Powinno się składać z dużej ilości węglowodanów złożonych, które są najwolniej trawione, przez co dają dłużej uczucie sytości

Poprawa pamięci i koncentracje. Rano drastycznie spada poziom glukozy, która pozytywnie wpływa na procesy myślowe oraz pamięć. Musisz uzupełnić jej niedobory, aby nie mieć problemów z koncentracją i refleksem, przyswajaniem oraz przetwarzaniem informacji czy z podejmowaniem decyzji.

Chroni przed wrzodami żołądka. Rano następuje intensywna produkcja soków żołądkowych, więc jeśli regularnie nie jesz śniadań, może w końcu dojść do uszkodzeń błony śluzowej żołądka, a w efekcie do stanów zapalnych i wrzodów.

Sprzyja chudnięciu. Jeżeli pomijasz śniadanie, to jest większe prawdopodobieństwo, że wieczorem zjesz podwójną porcję, ponieważ wygłodniały organizm będzie chciał nadrobić brak dostarczanych kalorii. Najzdrowszą dietą jest spożywanie posiłków regularnie.

Najważniejsze, żeby wyrobić sobie w nawyk jedzenia śniadań. Świetnym pomysłem jest przygotowanie musli. Do płatków można dodać świeże owoce, garstkę ulubionych bakalii, a wszystko to zalać jogurtem naturalnym. Sycące i szybkie w przygotowaniu. Pomysłów jest wiele, mogą to być również zwykłe kanapki, najlepiej z razowego pieczywa, owsianka, jajecznica lub omlet. Lepiej zrezygnować ze słodkich bułek i drożdżówek, ponieważ nie są na tyle pożywne, by zaspokoić nasz apetyt na długo.

Zobacz również:

1. Przepisy na smaczne i pożywne śniadania
2. Uczeń i drugie śniadanie
3. Śniadanie do łóżka….
4. Tajemnica długowieczności i urody Włoszek czyli dieta włoska w Polsce

Przeważnie gdy przechodzimy na dietę, wprowadzamy do naszego jadłospisu produkty typu light. Reklamy swoimi opisami zachęcają nas do kupna, kusząc mniejszą, a czasem nawet zerową zawartością tłuszczu i cukru. Jednak w rzeczywistości, te z pozoru lżejsze produkty, obciążają nasz organizm niezdrowymi chemikaliami.

Występujący w normalnym jedzeniu tłuszcz, zastępowany jest przez nisko-tłuszczowyme surowce i zagęszczacze, natomiast cukier, zastępują sztuczne środki słodzące. A także przez substancje, które nie są przyswajalne przez człowieka np. polialkohole: sorbitol, ksylitol, maltitol. Do niektórych produktów dodawana jest fruktoza. Jest to naturalny cukier występujący w owocach. Fruktoza jest półtora raza słodsza niż sacharoza i jej spożycie nie powoduje nagłego wzrostu stężenia glukozy we krwi. Popularne słodziki takie jak aspartam, acesulfam K, czy sacharyna znane są od dawna.

Syntetyczne substancje słodzące nadają potrawie pożądany smak, lecz nie wpływają na poziom glukozy we krwi, zapobiegają próchnicy zębów, ponieważ nie stanowią pożywki dla bakterii występujących w jamie ustnej, są dużo słodsze niż cukier i prawie bezkaloryczne.

Nie wszystkie preparaty mogą być jednak bezkarnie stosowane. Aspartam nie może być spożywany przez osoby chore na fenyloketonurię oraz kobiety w ciąży i nie wolno go poddawać temperaturom wyższym niż 100°C. Acesulfam K i sorbitol w nadmiernych ilościach mogą powodować biegunkę, a ich magazynowanie w organizmie sprzyja problemom neurologicznym. Ksylitol, matlitol i mannitol mogą powodować zaburzenia trawienia i bóle głowy podobne do migren.

Nie możemy ograniczać naszej diety tylko do produktów typu light, aby nasz organizm funkcjonował prawidłowo, musimy mu dostarczać tłuszcz, który jest niezbędny do przy zachodzących reakcjach metabolicznych, zachodzących w naszym organizmie.

Jest budulcem komórek, stanowi podstawę do produkcji żółci i niektórych hormonów (m.in. estrogenów).
Odpowiada również za syntezowanie witaminy D, dzięki której nasz organizm przyswaja wapń.
Dzięki tłuszczowi możemy także spożytkować witaminy A, E i K, które są odpowiedzialne m.in. za prawidłowy wzrok, neutralizowanie szkodliwych związków i krzepliwość krwi, a rozpuszczają się właśnie w tłuszczach.

A także cholesterol, niezbędny do prawidłowego procesu trawienia, produkcji hormonów płciowych oraz do produkcji i przyswajania wspomnianej już witaminy D. Oczywiście należy pamiętać o zasadzie, wszystko z umiarem.

Wybierając produkty „light” należy wziąć pod uwagę:

1. Kaloryczność produktu. Etykieta powinna wskazywać wyjaśnienie tego przymiotnika.

2. Spożywając produkty „light” bez umiaru, konsument naraża się na przytycie.

3. W diecie nie powinno zabraknąć tzw. „niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych i tłuszczów z rodziny Omega, których organizm ludzki nie wytwarza, a można je dostarczyć głownie przez spożycie olejów roślinnych, mięsa, mleka, jaj i ryb.

4.Wiele witamin rozpuszcza się jedynie w tłuszczach (A, D, E, K). Redukcja tłuszczu powoduje ubytek witamin w pożywieniu.

5.Produkty słodzone słodzikami mogą powodować kłopoty trawienne, neurologiczne i alergie.

6. Słodziki mogą powodować wzrost apetytu u konsumentów.

7. Lepiej sięgać po produkty, które są przygotowane z naturalnych surowców.

Pamiętajmy, że sukcesem zgrabnej figury jest przede wszystkim zdrowe odżywianie i dużo ruchu.

Zobacz również:

1. Czy tabletki na odchudzanie mogą pomóc?
2. Planuj swoje odchudzanie
3. Zima to nie najlepsza pora na odchudzanie
4. rzemiana materii a odchudzanie

]]> http://urodaizdrowie.pl/cala-prawda-o-produktach-typu-light/feed 1 http://urodaizdrowie.pl/co-mozna-wyczytac-ze-zrenicy-oka http://urodaizdrowie.pl/co-mozna-wyczytac-ze-zrenicy-oka#comments Wed, 01 Feb 2012 08:03:33 +0000 pinkmause http://urodaizdrowie.pl/?p=162554

Jak to się dzieje że widzimy? Światło odbite od przedmiotów przechodzi przez rogówkę i wpada do oka. Ilość światła, jakie wpadnie do środka, zależy od  aktualnego rozszerzenia źrenicy. Im ciemniejsze światło tym źrenica jest bardziej rozszerzona. Szerokość źrenicy dopasowuje się zatem do jasności światła. Następnie światło przechodzi przez soczewkę, która je załamuje. Załamane światło pada na siatkówkę, na której powstaje obraz odwrócony. Siatkówka przetwarza impulsy świetlne na odpowiednie sygnały nerwowe, które poprzez nerw wzrokowy wędrują do mózgu. Tu kończy się rola oka, teraz pora by do akcji wkroczył mózg. Obraz który widzimy nie powstaje w oku, tylko w mózgu! Mózg przetwarza sygnały dostarczone mu przez oko za pomocą nerwu wzrokowego, a następnie na podstawie tych sygnałów tworzy obraz. Elastyczność soczewki zmniejsza się wraz z wiekiem. Z tego powodu im starsi jesteśmy, tym dalej musimy trzymać książkę podczas czytania. Soczewka nie jest w stanie skupić się na przedmiotach znajdujących się zbyt blisko oczu, ponieważ jej elastyczność nieustannie maleje. Możesz to łatwo sprawdzić przystawiając coś bardzo blisko oka, zobaczysz rozmazany obraz. Im starszy jesteś, tym dalej musisz przystawić dany przedmiot, aby zachować ostrość jego widzenia. Okulary pomagają w rozwiązaniu tego problemu.

Jak już wspomninałam rozszerzenie źrenicy zależy od natężenia światła, jakie pada na oko. W ciemnym pomieszczeniu rozszerzają się, aby wpuścić do oka więcej światła, natomiast w jasnym, zwężają się, aby nie przeciążyć siatkówki. Eksperyment potwierdzający ten mechanizm można przeprowadzić, obserwując w lustrze reakcję źrenicy na różne natężenia światła. Zdrowa źrenica, sterowana mięśniami tęczówki, będzie płynnie reagować na zmiany oświetlenia. Jednak być może niektórzy zauważą dysproporcje w ich rozmiarze. Minimalna różnica w wielkości prawej i lewej źrenicy może być cechą wrodzoną i fizjologiczną, jednak każdy inny przypadek anizokorii, czyli właśnie nierówności źrenic, powinien zostać skonsultowany z lekarzem. Zależnie od ilości dostępnego światła, średnica źrenicy przeciętnej dorosłej osoby zmienia się od 2 do 8 milimetrów, dając zmienność w czułości oka od 1:16. Adaptacja szerokości źrenicy zachodzi w ciągu kilku dziesiątych sekundy. Zwężona źrenica pod wpływem światła chroni oko przed nadmiernym olśnieniem. Zwężenie źrenicy w przypadkach wady refrakcji zmniejsza kręgi rozproszenia, co poprawia w pewnym stopniu wyrazistość widzianego obrazu.

Okazuje się jednak, że rozszerzenie źrenicy zachodzi nie tylko pod wpływem światła. Źrenica rozszerza się również wtedy, gdy czujemy strach lub gdy patrzymy na obiekt, który nam się podoba. Metodę tą wykorzystywali dawni kupcy, patrzyli klientowi w oczy i wiedzieli, czy jest zainteresowany towarem czy nie, dzięki temu mogli mu zaproponować odpowiednią cenę. Metodę tę można również wykorzystać do tego, by się przekonać czy się komuś podobamy. Naukowcy zauważyli, że ludzkie źrenice zmieniają rozmiar nie tylko w reakcji na ilość docierającego światła, ale również w momencie, gdy człowiek jest zainteresowany jakimś przedmiotem. Wyniki badania opublikowano w „Perspectives on Psychological Science„. Naukowcy z USA, Kanady i Szwecji dokonywali pomiaru szerokości źrenic osób badanych i odkryli, że podobna reakcja zachodzi w momencie, gdy człowiek chciałby lepiej przyjrzeć się konkretnej rzeczy w swoim sąsiedztwie. Jego źrenice powiększają się. Jak dotąd nie wiadomo, jaki mechanizm odpowiada za taką odpowiedź ze strony oka na sygnały z mózgu. Jedna z teorii mówi, że powiększenie wzrokowego pola wejścia (rozszerzenie źrenicy) jest korzystne dla wizualnej eksploracji – mówi Bruno Laeng z the University of Oslo. Laeng użył metody pomiaru wielkości źrenicy do badania pacjentów z uszkodzonym hipokampem, które cierpią na poważną amnezję następczą (niemożność zapamiętywania bieżących wydarzeń). Normalnie osoby te po obejrzeniu jednej serii obrazków, nie rozpoznają ich, jeśli część zostanie im pokazana w innej serii po upływie pewnego czasu. Nie wiedzą, które obrazki są nowe, a które już wcześniej widziane. Jednak kontrola szerokości źrenicy pozwoliła stwierdzić, że ludzie z amnezją są w stanie różnicować obrazki nowe i znane. Ich źrenice rozszerzały się przy ponownym oglądaniu tego samego obrazka. To dobra wiadomość, gdyż oznacza, że pewne partie mózgu tych pacjentów są w stanie dokonać rozróżnienia, tylko czynność ta pozostaje nieuświadomiona – zauważa Laeng. Pomiar średnicy źrenicy może być również użyteczny przy badaniu niemowląt. Noworodki nie potrafią powiedzieć, co przykuło ich uwagę. Wiedza na temat tego, co je interesuje, pozwala na stwierdzenie, jakie przedmioty i zjawiska (kształty i dźwięki) potrafią rozpoznać. Dotychczas pokazywano dzieciom jednocześnie dwa obrazki i obserwowano, na który dłużej będą patrzeć. Teraz będzie można pokazać tylko jeden, bez konieczności porównania.

Strasznie nie lubię pomarszczonych opuszków palców po kąpieli. Wydają mi się one wówczas brzydkie i niemiłe. Właściwie to dlaczego po kąpieli mamy taką skórę?
Teoria Changizi
„Marszczenie palców w kontakcie z wodą jest jak używanie deszczowych opon w samochodzie, odpowiedni bieżnik powoduje lepszą przyczepność” — tak brzmiącą hipotezę wysunął Mark Changizi, neurobiolog z 2AI Labs in Boise w Idaho. Naukowiec twierdzi, że zmiany kształtu skóry są sposobem na efektywniejsze chwytanie mokrymi rękami. Na opuszkach palców tworzą się uwypuklenia do kontaktu z chwytaną powierzchnią i rowki do odprowadzania wody.
Kiedy naciskamy palcem na jakąś powierzchnię, zaczynamy od czubka, wyjaśniają eksperci. A wyżłobienia te mogą pomagać w odprowadzaniu wody, która może się znaleźć pod palcem, a w ten sposób ułatwić kontakt.
Changizi wraz z zespołem przestudiował 28 fotografii mokrych, pomarszczonych dłoni i zauważył w nich znaczące podobieństwo. Na wszystkich obejrzanych zdjęciach bruzdy układały się równolegle do siebie od czubka palca i biegły dalej wzdłuż opuszka. Kolejnym krokiem zespołu było poszukiwanie podobnych zmian u zwierząt. Jedno z Japońskich laboratoriów przysłało badaczom zdjęcie… makaka w kąpieli. Jego dłonie i stopy, pod wpływem wody, również były pomarszczone w ten sam co u ludzi sposób.
Changizi przypuszcza, że zjawisko to jest efektem ewolucji, choć jego szczegółowe biologiczne przyczyny nie są jeszcze dokładnie poznane. Jego teoria, choć młoda, już ma zarówno swoich zwolenników, jak i przeciwników.
Podsumujmy więc. Kiedy ręka coś chwyta, opuszki na czubkach palców są „rozgniatane” na powierzchni schwytanego obiektu. Jeśli te opuszki mają jednorodną powierzchnię, i jeśli ta powierzchnia albo palec są wilgotne, woda może pozostać i przeszkadzać w dobrej przyczepności. Jeśli więc długie fałdki na powierzchni palca tworzą kanał do odprowadzania wody, ciśnienie wywierane przez palec wypchnie wodę na zewnątrz i osuszy powierzchnię.

Kiedy patrzymy na to zjawisko w taki sposób, ręka zmarszczona pod wpływem działania wody jest sposobem, w jaki nasze ciało mówi nam, że za długo przebywaliśmy w wodzie, i że naprawdę potrzebujemy pomocy, żeby z niej wyjść. Sprecyzujmy jednakże, że nie wszyscy naukowcy zgadzają się z tą teorią.

A może to sól?
Inaczej niż w innych partiach ciała, na wewnętrznej stronie dłoni i podeszwie stóp znajduje się gruba warstwa zrogowaciałego naskórka. W odróżnieniu do innych komórek ciała, zrogowaciały naskórek ma wyższe stężenie soli, a to właśnie ona odgrywa decydującą rolę w marszczeniu się skóry.
Naskórek nasiąka wodą i w ten sposób poszczególne komórki puchną (rozszerzają się). Potrzebują więcej miejsca, a więc skóra się rozciąga i fałduje.
Przyczyną pofałdowania jest więc wyrównanie stężenia miedzy ubogą w sól wodą z kranu i słona woda w komórkach naszego zrogowaciałego naskórka. To zjawisko zwane jest osmozą.
Żeby dłonie nie puchły podczas dłuższej kąpieli, trzeba by było dodać do wody sporo soli (pytanie tylko kto by to wytrzymał:)).

Nie powinniśmy  kąpać się za długo, ani w zbyt ciepłej wodzie.  Długie nasiąkanie naskórka nie jest zdrowe. Ciepłe kąpiele nie są też wskazane ze względu na nasze krążenie i serce. Optymalny czas kąpieli to 10 minut .

Materiały: www.Biomedical.pl, www.nature.com, www.polskieradio.pl, www.czywiesz.pl

Zobacz również:

1. Najdziwniejsze fobie kulinarne – lęk przed jajkiem sadzonym…
2. 10 najdziwniejszych pasji świata
3. 10 szokujących przypadków medycznych
4. Co nas drażni i denerwuje? – ranking

Jeśli chcesz wiedzieć czy jakiś mężczyzna osiągnie sukces w życiu – spójrz na jego palce. Tak, tak, długi palec serdeczny gwarantuje sukces w życiu!

Który chłopiec pobiegnie szybciej?

Naukowcy z Southampton University zauważyli pewną prawidłowość wśród grupy badanych przez nich sprinterów. W badaniu uczestniczyło 241 chłopców w wieku od 10 do 17 lat, byli to uczestnicy obozu sportowego. Uczestnicy obozu trenowali tam bieg na 50 metrów podczas gdy naukowcy sprawdzali długość ich palców. Uzyskane wyniki sportowe porównano z badaniami naukowców.

Okazało się, że chłopcy o palcach serdecznych dłuższych od wskazujących biegali szybciej niż inni. Mieli oni zdecydowaną przewagę nad innymi biegającymi kolegami. Naukowcy od dawna zajmują się zależnością pomiędzy długością palców a skłonnościami i zdolnościami młodych ludzi.

A co z mężczyznami?
Mężczyźni, u których palec wskazujący jest dłuższy niż serdeczny, są znacząco mniej narażeni na raka prostaty. Niestety, mają też większe szanse przejścia zawału serca i nie zrobią kariery w londyńskim City.

Długość palców wskazującego i serdecznego u mężczyzn definiowana jest w trakcie życia płodowego. Decydują o tym męskie hormony płciowe, a konkretnie poziom testosteronu. Jeśli jest podwyższony, palec serdeczny staje się dłuższy od wskazującego, średnio o 2 proc. Z kolei u kobiet, z natury pozbawionych wpływu testosteronu, jest na odwrót: palec serdeczny jest krótszy od wskazującego. Ten fakt stworzył naukowcom szerokie pole do popisu. Nie dalej jak półtora miesiąca temu antropolodzy wysnuli wniosek, że neandertalczyk płci męskiej był rozwiązły, ponieważ jego palec serdeczny był znacząco dłuższy od wskazującego, a to u gatunków naczelnych świadczy o silnych skłonnościach poligamicznych.
Dłuższy palec serdeczny gwarantuje też naładowanym testosteronem panom sukces finansowy — doszli do wniosku badacze z Cambridge University, obserwując najostrzejszych graczy w londyńskim City. Z kolei psycholodzy z Bath University odkryli, że jest to ten sam typ mężczyzn, który wykazuje zdolności matematyczne i dobrą orientację przestrzenną.

Naukowcy zauważyli też, że długość palców, a więc ekspozycja na testosteron, przenosi się i na inne aspekty życia, również na zdrowie. Zespół badaczy z University of Warwick i Institute of Cancer Research na łamach „British Journal of Cancer” zaprezentował dowody na to, że superfaceci o długich palcach serdecznych mają też słabe strony. Niższy poziom testosteronu może bowiem stanowić formę ochrony przed rakiem. Naukowcy przebadali pod tym kątem 1500 mężczyzn cierpiących na tę chorobę oraz trzy tysiące zdrowych panów. Wyniki były jednoznaczne: krótszy palec serdeczny to mniejsze ryzyko nowotworu prostaty.
- To odkrycie oznacza, że długość palców – obok takich czynników jak skłonności dziedziczne czy testy genetyczne – mogłaby pomóc we wstępnej selekcji osób, które mają podwyższone ryzyko zachorowania na ten typ nowotworu – powiedziała serwisowi BBC prof. Ros Eeles z Institute of Cancer Research.
Ci panowie, którzy są lepiej chronieni przed rakiem prostaty, są niestety również bardziej wystawieni na ryzyko zawału serca — doszli do wniosku naukowcy z Liverpool University. Krótszy palec serdeczny oznacza przecież niższy poziom testosteronu, a ten — jak podkreślają badacze — jest istotnym czynnikiem chroniącym przed zawałem. Im więc palec ten jest dłuższy, tym lepszą stanowi ochronę dla męskiego serca.

Długość palca a atrakcyjność mężczyzny

Jeśli zaobserwujesz, że palec wskazujący jest krótszy od serdecznego – prawdopodobnie twój facet jest wyjątkowo atrakcyjny dla płci przeciwnej. To fakt udowodniony naukowo!
- Wcześniejsze badania wskazywały, że różnica w długości palca serdecznego i wskazującego, szczególnie na prawej dłoni mężczyzny, jest dobrym wyznacznikiem skali styczności z testosteronem podczas pobytu w macicy matki – im większa różnica tym większa ilość hormonu z jaką mężczyzna miał styczność. Teraz okazuje się też, że są wyznacznikiem atrakcyjności mężczyzn dla kobiet – informuje portal gazeta.pl.
Do takich wniosków doszli naukowcy z Uniwersytetu w Genewie. Badacze zmierzyli, w jakim stopniu kobiety pociągają oznaki wysokiego poziomu testosteronu u mężczyzn – budowa dłoni, symetryczna twarz, głęboki głos, charakterystyczny zapach ciała. 80 pań wąchało więc próbki potu zebrane spod męskich pach, słuchało nagrań z męskimi głosami i oglądało zdjęcia męskich twarzy.

A jakie palce mają Wasi mężczyźni?

Materiały: www.rp.pl, www.dooktor.pl

Zobacz również:

1. Erotyczna mapa mężczyzny – jego tajemne czułe punkty…
2. Mapa stóp
3. Co działa na mężczyzn…
4. Akupresura